Cyrano de B.

Het wordt weer eens de hoogste tijd voor een wonderlijk verhaaltje. Zo een waarvan men zich afvraagt of dat wel waar is, of dat het gewoon uit mijn creatieve duimpje komt.  Ik zeg u:  “Het is waar, maar u hóéft het niet te geloven….”  Haha, daar wordt u niet veel wijzer van, hè? Nee en dat is ook niet de bedoeling. Dat ik in menig opzicht een bofkont ben, dat wist u al lang, nietwaar?  Van de vele gelukken die mij zomaar in de schoot vallen, is er één een bijzondere correspondentie.  Een geheimzinnige vriend schrijft mij mooie, grappige en vooral bloemrijke brieven, die mij per mail toegezonden worden. Ja, een geheimzinnige vriend, jawel. U wordt al jaloers? Dan begrijpt u het. Ik moest net opeens aan Cyrano de Bergerac denken, toen ik een kladje vond van mijn hand, waarop ik eens een bijzonder  fraaie zin van Vriend genoteerd had. U kent hopelijk het verhaal? Anders kijkt u maar even bij Google. Ik ga dat niet allemaal uitleggen. Waarom ik aan deze Cyrano moest denken, is het volgende. Ik weet aardig veel van hem, maar totaal niet hoe hij eruit ziet. Ik heb hem mij altijd voorgesteld als een bijzonder knap iemand, qua uiterlijk dan, hè? Het andersoortige knap, dát weet ik weer wel. En… zo af en toe ben ik wel eens nieuwsgierig. Ik schrijf hem weer terug, ja lang niet zo bewonderenswaardige schrijfsels als die van hem, maar wel uit het hart. Zo zijn wij op elkaar gesteld geraakt.  Wilt u die zin even horen? Dan voelt u mee met mijn geluk. Het komt uit een brief nadat wij, Kwaster en ik, met vakantie naar de Franse Rivièra geweest waren.  ‘……het zonnige zuiden: het is en blijft een streek waar de muzen zwanger van inspiratie door het zwerk klieven en de dagen opluisteren……’  Nou…..om uw vingers bij op te eten, niet?  Zúlke brieven krijg ik, een oudere schilderes  nota bene van een jonge vriend. *zucht* “romantisch hè?” 

…….al dromend….
Advertenties

19 thoughts on “Cyrano de B.

  1. Dat is inderdaad zo romantisch en bij het lezen van zo’n zin zou je toch zonder aarzelen je boeltje pakken en accuut naar dat zonnige zuiden afreizen, niet dan?

    Leuk je weer te treffen. Ik wist niet dat je ergens bij “verhuisd” iets kon melden.
    Maar hoe dan ook: we zijn er weer!
    gr eva

    • Eva, meld je aan, hoor. Ik kon niet zo goed de link maken, maar je vindt het vast wel. Daar staan allerlei getroffen webloggers, die een nieuw blog hebben aangemaakt mét hun nieuwe adres. Zo kunnen we elkaar weer terugvinden. Groetjes Th.

  2. Potverdorie Thérèse, ik ben jaloers! Ik wil ook zo’n Vriend, een Vriend die mij bloemrijke brieven stuurt.
    (Ik heb een héél klein beetje een vermoeden wie het zou kúnnen zijn….en het begint met een B)

  3. Mooi schrijven is een kunst! En als dat dan ook nog wordt gedaan naar een kunstzinnige vrouw moet een schrijver alles uit de kast trekken om goed over te komen. Deze schrijver kan dat kennelijk, en dat is een compliment waardig…

  4. Ahh, zulke mooie brieven te krijgen, wat een bofferd ben je!
    Nu barst ik bijna van nieuwsgierigheid naar de identiteit van de schrijver, een piepklein sluiertipje….?

    • Natuurlijk is Kwaster jaloers!
      De briefjes die hij schrijft bestaan meestal uit een zin en zijn heel prozaïsch zoals: Hoi Th. Ben even naar de bakker.XXX
      Daarj de drie kruisjes nog het meest romantische onderdeel vormen, kan je niet spreken van een bloemrijke correspondentie.

  5. Therese, de naam Cyrano de Bergerac, roept bij mij geen kunstzinnige gevoelens op.Die naam is voor mij verbonden aan het liedje “mijn ideaal” van Corrie Brokken. Ik weet het, dit is van lang geleden maar ach, dat ben ik ook. Het derde couplett van mijn ideaal staat speciaal voor jou, Therese, hieronder. Missschien blijf je dan met beide benen op de grond staan.
    Je komt naar huis toe elke dag
    Een moede man vol zelfbeklag
    En geeft een lauwe kus, uit sleur
    Jij, eens mijn vurige charmeur
    Mijn Cyrano de Bergerac
    Wenst dat ik flensjes voor hem bak
    Wat werd je burgerlijk banaal
    Mijn ideaal, mijn ideaal

    • Ja, haha, Willem te A. ik ken dat liedje ook nog wel. Hoewel deze Corrie Brokken uit dezelfde stad komt als ik, Breda, en ik blij ben met een reactie van jou, zal ik toch vasthouden aan mijn romantische gedachten, nuchtere Drent die je daar bent, hahaha!!!

  6. Hm, zwangere muzen, zijn die niet veel te zwaar om van de grond te komen en is dat gevlieg in hun toestand wel verantwoord? Maar goed dat een Vriend mij niet zulke prangende regels schrijft, want ik zou direct naar het rode potlood grijpen. Vakafwijking. :-s

    • Stop het rode potlood maar weer terug, hoor, want deze muzen zijn niet zomaar zwanger, maar zwanger van inspiratie. Dus stijgen zij gemakkelijk op; ik kan het weten.
      Uh…. te vergelijken met paardrijden, dat kan je ook zwanger nog heel lang doen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s