Stap één

Geregeld eens op mijn eentje er tussen uit gaan, dat was één van mijn te-doe-dingen.  Dat klinkt heel gemakkelijk en als ik het eens deed, kwam ik altijd heel voldaan terug. Toch kwam er de laatste tijd weinig van. Het is gemakkelijker om wat in je eigen dorp rond te scharrelen, wat te lezen, wat op te ruimen en noem maar op. Af en toe probeerde ik ook weer op mijn atelier serieus aan het werken te slaan, maar als het dan niet zo lukte, gaf ik het maar een dagje op. Zo’n dagje kan danig uit de klauwen lopen, het kan zelfs uitgroeien tot weken, zelfs maanden. Tja….en daarvoor heb je geen atelier natuurlijk. Dat is geen leuke situatie, zal ik u zeggen en al helemaal niet bevredigend. Nu gingen mijn gedachten als volgt: “Als ik nu begin met er even tussen uit te gaan, komt er misschien frisse energie in mij los en heb ik nog 3 dagen over deze week, met het weekend mee zelfs 5, om iets aan de kunst te doen, wat dan ook en vooral weer regelmaat zien te krijgen. Dat is eigenlijk het belangrijkste in mijn vak. Veel mensen denken vaak  aan ‘inspiratie hebben’ maar die heb ik altijd in overvloed, té veel misschien. Enfin, ik ging met de trein naar Enkhuizen. Voor fietsen waaide het mij te hard en ik moest ook nog steeds mijn vernieuwde OV chipkaart uitproberen. Wat ik allemaal in Enkhuizen uitspookte, is voor u niet zo interessant én….ik ga nu naar mijn atelier. Niet van plan zijn, maar DOEN dus. Misschien vertel ik een andere keer wat over ‘t uitje. Ik laat u wel een foto zien. Is toch zovast wat?

Westerstraat met links Grand Café Van Bleijswijk

Advertenties

20 thoughts on “Stap één

  1. Ah, ik begrijp dat je jezelf een figuurlijke schop hebt gegeven. Een goed begin, etc. Goed gedaan hoor Therese
    en dat terrasje op die foto lijkt me leuk. Nu nog een mooie najaarsdag en je mag jezelf trakteren op een lekker drankje, want goed gedrag moet worden beloond, niet waar

    • @Aleida: Ja, dat is zo. Dat heb je van de hondenopvoeding geleerd? Niet straffen, maar belonen, toch? Goed idee. Gisteren heb ik mij daar niet neergezet maar over een tijdje van goed gedrag ga ik dat zeker doen en zal een toast op jou uitbrengen, Aleida. Desnoods met een koppie thee.

      • Nee, mijn teckel valt niet goed op te voeden, dus gemakshalve heb ik bij voorbaat die cursus maar niet gevolgd. Zo, nu komt mijn ware luie aard naar boven. Maar het is een heel zoete teckel hoor, alleen luistert hij niet als het hem niet zint

  2. If you can’t run a mile, run a block, las ik net, en dan de volgende dag two blocks etc. Als je maar vast een eind op gang bent komt de rest daarna gemakkelijker.

  3. Zet je wel alle boodschappenmandjes weer terug bij de winkels waar ze thuishoren, als je in Enkhuizen rondscharrelt?

    Wat dat schilderen betreft; ik heb vorig jaar gemerkt dat ik wat muziek betreft juist níet met de gitaar in de hand voor de computer moet gaan ztten om ideeën te krijgen, of te forceren. Ik moest juist gaan wandelen, en het dan allemaal in mijn hoofd bedenken en het dan pas uitvoeren. Ik weet niet of dat met schilderen ook kan, hoor. En misschien werkt het voor jou ook helemaal anders. Maar je zult vast wel weten dat dwingen niet goed werkt met creativiteiit; je moet in een sooort half-onbewuste flow raken.

    • @Laurent: Ik denk dat het voor iedereen anders is. Uit ervaring weet ik dat er meer en beter werk uit mijn handen komt, als ik rustig en geregeld werk. Er komt dan een soort stroom in werking. Als ik (te) lang niks doe, komt er NIKS behalve gewetenswroeging.

      • Met muziek werkt het anders. Ik heb dat ook, dat er vanzelf muziek komt als ik loop of fiets. Maar als ik wil tekenen of schilderen (of schrijven) dan moet ik gewoon gaan zitten en beginnen.
        Lekker aan het werk dus, therese. Ik ben wel benieuwd wat dit café er nou mee te maken heeft.

      • Nou, ik moet ook wèl bezig blijven met muziek, blijven spelen en luisteren, anders droogt het bij mij ook op. Alleen het krijgen van nieuwe ideeën moet ik dan daarna vanzelf laten komen.

  4. Af en toe moet je jezelf bij de lurven grijpen en opstaan: Doen. NU!
    Het helpt. Soms.
    Ik wens je heel veel succes, Thérèse. Oprecht gemeend.

  5. Dat café…komt me bekend voor. Een prima keerpunt voor een wandeling. Tot daar, dan een kopje of een glaasje van iets, en hup, weer terug. Helpt het niet om alvast zo wat krabbeltjes te maken van wat je op je wandeling tegenkwam? Als een soort van vingeroefening, zeg maar?

    • Lief dat je meedenkt, Martine. Maar nee, mijn werk staat nu al zo ver van de zichtbare werkelijkheid af, dat ik dat soort schetsjes niet meer maak. Wat zaten wij daar trouwens gezellig toen in dat café!.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s