Een piepklein stukje…

……om de moed erin te houden. We vorderen met leegruimen, met dingen ordenen, andere zaken wegdoen of heel ergens anders opbergen, op een zoldertje bijvoorbeeld waar dat soort dingen eigenlijk horen en nu we toch bezig zijn, doen we het gelijk ook goed.  Het komt voor elkaar, heb ik gezien.  Niet dat we al helemaal zo ver zijn, maar ik mag even een stukje schrijven van mijzelf. 

Vanmiddag ging ik én een wandelingetje maken én tevens naar de markt om bij de wolmeneer gele wol te kopen. Die heb ik namelijk nodig voor de wijzen of koningen in de Kerststal. Ik heb u nog niets laten zien, maar het vordert wel, hoor.  Het vervelende is dat ik het anders moet doen dan staat aangegeven, omdat anders de hele ‘Kerst-cast’  omlazert en dat moeten we niet hebben. Het duurt dus nog even, maar het zal ‘reg kom’. Maar….pech, de wolmeneer  is er niet. Nog eens rondgelopen…maar nee.  Misschien is hij wel ziek en lekker ‘ónder de wol gekropen’. 

Dan nog maar even over ons winkelcentrum. Ik loop bij de speelgoedwinkel naar binnen, zomaar om toch een beetje op de hoogte te blijven.  Ik kijk wat rond, sta even stil bij de poppen en daar staat ook een oudere dame.  Ouder dan ik, bedoel ik. “Ik weet het niet meer, hoor! Ze hebben al zo veel. Ik vind het niet leuk meer; ik weet ook helemaal niet meer wat ik nu moet kopen..” Een beetje zielig vond ik het wel en ik zei zoiets als: “Tja….heel moeilijk”.  “Ze zijn ook nergens meer blij mee….”, klonk het. “Kijk nou, zo’n popje, niet eens zo duur, wat zouden wij dáár blij mee geweest zijn, kijk…..dit popje, ja toch?”  En zo voerden wij nog een gesprekje, nou ja of ze nu écht tegen mij praatte of met zichzelf, is mij niet helemaal duidelijk. Het overkomt mij wel vaker tegenwoordig en ach, ik praat maar even terug.

Advertenties

11 thoughts on “Een piepklein stukje…

  1. Zozo, je hebt het er druk mee en dan ook nog op woljacht voor de drie koningen. Of wijzen.
    Als klankbord fungeren voor een oudere dame. Gezellig, ik mag het wel, zomaar een praatje maken, aanhoren is ook al goed.

  2. Het is toch geen wollig stukje geworden, En cadeautjes kopen valt tegenwoordig niet mee, niet alleen iets bedenken voor kinderen maar ook voor de ouderen. Iedereen heeft wel een levensverlanglijstje, maar ja, daar kan de Sint meestal niets mee…

  3. Hee! Ma!

    Ik heb gele wol voor je gekocht hoor. Eén bolleke maar. Ze hadden in de breiwolspeciaalzaak weliswaar twee soorten hard/warm geel maar die ene was duidelijk een stuk minder mooi dan die andere. Dus die noodsituatie is weer opgelost. En ik heb niet eens gezegd dit keer dat het ‘voor mijn moeder’ was zoals ik de vorige keer deed, een keer of tien-vijftien. Groetjes,

    Martijn

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s