Hoofdstuk 7 Een ongelukkig incidentje

Alles verloopt rustig en kalm in het dorpje Bethlehem. Het kan haast niet beter, het is mooi rustig winterweer, Jezus is tierig, Maria is vol vreugde, de twee herders weten nog van niks en hoeden ieder één schaap. (Er komen er nog meer, maar zo kunnen ze zo vast wat oefenen.)  En Stavros, waar zou die zijn gebleven? Och, zij zijn dat van hem gewend; hij blijft wel eens meer wat dagen weg, om wat te dokteren, een breuk te ‘zetten’ en een pleister te plakken of af en toe eens te assisteren bij een geboorte. Dat is nog het mooiste, vindt hij. Maar de meeste vrouwen hebben liever een vroedvrouw, dus zo vaak komt dat niet voor. De twee herders maken zich dan ook geen zorgen en hoeden rustig voort. Alleen Jozef weet niet zo goed wat hij moet doen. Hij heeft niks te timmeren en Maria zorgt voor het kindje. Een beetje met hem spelen, is er nog niet bij. “Jozef, ga jij maar lekker een wandelingetje maken”, stelt Maria voor. Dat vindt Jozef geen slecht idee. En hij gaat aan de wandel en wie komt hij daar tegen?  Stavros, die net van plan is nog eens naar het kleintje te komen kijken. “Ha Jozef, nogmaals  gefeliciteerd man, ik kom voor het kind, maar we kunnen nu net zo goed eerst naar de herberg gaan om er eentje op te nemen…..” En hoe Jozef ook protesteert, hij zal en moet met Stavros mee. “Het scheel moet er af gedronken worden, mijn vriend; wist je dat niet?” Nee, dat wist Jozef niet. “Nou vooruit, eentje zal geen kwaad kunnen”, zegt hij tegen Stavros.

Naar de herberg

En zo betreden zij samen de gelagkamer, waar het nogal druk en vrolijk toegaat. “Hier is een nieuw slachtoffer, Jozef, een kersverse jonge vader”, roept Stavros luid. Allen heffen het glas en klinken. “Jozef, neem er eentje van mij, man er staat je wat te wachten….” “Ja en ene stevige van mij, die zul d dde goed kk kunnen gebruiken..” en niemand wilde bij de ander achterblijven. Al gauw stonden er vele glazen voor Jozefs neus en hetzelfde voor die van ‘den doktoor’. Er werden sigaren gepresenteerd, knoertige Havanna’s, echte feestsigaren en hoe meer men dronk, hoe scheler men ging kijken. Jozef dronk dapper met de mannen mee, blij dat hij plots in den vreemde zo veel fantastische en gulle vrienden had. Hij stak een gekregen sigaar op –voor het eerst van zijn leven- trok er eens flink aan, nam nog maar eens een slok en begon te zingen: “Hosan….nee Havanna in de hoge , in de hoge……” en iedereen zong met hem mee. Jozef zijn voeten gingen vanzelf  bewegen en hij begon te dansen, zo blij was hij. “Ha van nagilah hava (2x)……” enz.  En iedereen deed mee, zij zongen en zij dansten en zij namen er nog een.  En omdat ze nu toch bezig waren en de stemming er goed in zat, ging Stavros de Sirtaki doen, die kennen jullie wel, hè? Men vormde een grote kring en steeds sneller ging de dans en ook werd er in alle talen geproost: “Yammas, Lechaïm……daar ga je (Amsterdams) , Cheerio en er werd nog meer gezongen:  For he’s a very good fellow en het toepasselijke ‘Bij ons in de Jordaan’ en nog veel meer liederen en dansen, tot Jozef eenvoudig niet meer kón……” Kmoet ……moet n nnaar M mm mmariaa-tje, zzz ze zzzal onge onge ongerruts h héél ongeruts zijn….oe”. 

Op weg naar de stal

En zo gingen zij arm in arm –nou ja, Stavros was ietsje minder dronken- naar de stal terug. En wat zei Maria? “Geeft niks, hoor lieve Jozef. Kan gebeuren….” En zij viel gerustgesteld in slaap. Ach, een klein incidentje.

Advertenties

10 thoughts on “Hoofdstuk 7 Een ongelukkig incidentje

  1. Jozef heeft vast een joekel van een kater, denk ik. Nét goed voor die zuipschuit. Oh jee, die moet je dan nog gauw effe breien. Die kater.
    *moppert iets over onverantwoordelijke kerels en dat ze zoveel werk met zich meebrengen*

    • Ik dacht juist dat je blij zou zijn dat er iets indecents zou gebeuren…..ik vond het zelf opeens té braaf….maar om nu opeens met moord en doodslag te komen, dacht ik aan dit incidentje.
      Ach, die Jozef, sinds mjn jeugd heb ik hem altijd zo zielig gevonden; ik ben blij dat hij eens lol heeft gehad.
      Groetjes!!!!!

  2. Wat een schitterende aflevering, een internationale beweging daar en zo realistisch, een dronk op de boreling.
    ‘Havana…’ hahaha…
    .

  3. Geweldig, dit is nog eens een kerstverhaal. Ik krijg gewoon ook zin in een glaasje en een sigaar.
    Ik heb ook zo’n idee dat het hier veel vrolijker gaat aflopen met het kindje dan in die nare verhalen die ik eerder altijd te horen kreeg.

  4. Hoi Thérèse, ik heb de serie even bijgelezen, en ik vind dat je er een paar Nobelprijzen (literatuur, theologie, kunst, humor, enz…) voor zou moeten krijgen: geweldig!!!

    • “Nou, ik zeg geen nee, hoor!”sprak zij bescheiden. Mooi dat je alles gelezen hebt. Ik vind het ontzettend leuk om te doen, ik heb er zelf zo’n lol om. En eigenlijk heb ik een hekel aan Kerst, maar zo kom ik er wel doorheen.

  5. Alle afleveringen bijelkaar een prachtverhaal! Met veel interessante wetenschappelijk goed onderbouwde gezichtspunten. Probeer er maar een boekje van te maken dat je zelf illustreert.

  6. Nee zeg, geen moord en doodslag alsjeblieft. Dat kwam veel later pas echt goed op gang, geloof ik.
    Maar je hebt gelijk. Jozef is een beetje een trieste figuur en ik gun hem die kroegentocht toch wel, hoor. Hij kreeg een kind, waar hij niks mee te maken had eigenlijk. Nou ja….. oké, dat gebeurt meer. Nog steeds. Maar die jongen was vanaf het begin zo braaf, wijs en ook slim, dat hij er eigenlijk niets meer aan hoefde te doen qua opvoeding. Je leest nergens dat hij er eens flink op sloeg omdat Jezus weer eens wat ondeugends had gedaan. Of dat hij hem met zijn huiswerk moest helpen. Of langs de lijn stond te juichen als Jezus een wedstrijd speelde.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s