Ach het gaat zijn gangetje

Mooie avondlucht

Tja, na zo’n tijd in een mooi verhaal te hebben geleefd, valt het niet mee het gewone dagelijkse leven weer op te nemen. Niet dat ik helemaal niets anders deed dan breien en schrijven, o nee, ik zal u vertellen hoe druk ik het had. Verjaardagen vieren, van 2e zoon, lieve oude moeder, kleinzoon Rein, van mijzelf, kleindochter Mare en vriend Simon. Ik zette twee kerstbomen op, versierde die op totaal verschillende manieren –de ene beschaafd in blauwtinten en de andere wild met van alles erin- , legde er de gekochte cadeautjes onder, had eigenlijk nog wat vernissages te gaan, maar ik geloof dat ik dat alles niet helemaal gehááld heb  (sorry Gerrit M. vreselijk sorry).  Daartussenin hadden we een logeetje, die ook wel eens graag verwend wilde worden, met cadeautjes, goeie zorgen en knuffels én we vierden Oud en Nieuw, dat spreekt,  met  verschrikkelijk vreselijk vuurwerk. Koos en ik werden gewoon uit ons lievelingsbankje geblazen, zo erg was het. Dat is allemaal al lang voorbij natuurlijk, maar dan weet u het toch. Ik moet zeggen dat ik wél blij ben dat we dat weer gehad hebben. En toen werd ik verkouden. Eigenlijk was ik dat al een tijdje, dan weer meer, dan weer minder, maar opeens waren wij het allebei heel erg, Kwaster ook. Nu gaat het weer wat en ben ik al weer twee dagen met prachtig zonnig, wel een beetje fris weer gaan wandelen. Het lijkt wel voorjaar buiten, hè?? Maar dat zult u zelf ook wel gemerkt hebben? Raar, hoor, mijn nieuwe mooie kalender (verjaarscadeautje) staat toch echt op 16 januari 2012.

Advertenties

9 thoughts on “Ach het gaat zijn gangetje

  1. Schitterend weer vandaag, we fietsten een poos, heerlijk. Ook goed voor verkoudheden:-)
    Opvallend mooie foto, bij jou in de buurt?

  2. Mooie foto. Het westen met ondergaande zon of het oosten met de zon in de rug?
    Genomen vanuit het zijraam? Ik raad zo maar wat nu ik zo thuis zit met spit (in mijn rug)

  3. Gelukkig dat het weer wat beter met je gaat. En ja, het is alweer 16 januari. Ruim een zesentwintigste deel van het jaar is alweer voorbij. Voor je het weet sta je die vermaledijde kerstbomen weer op te tuigen. Wat zijn we toch een sleurmensen…

  4. Mooi plaatje met die lucht achter de boom. Hier ook al zo lekker rose. In het park zag ik de daslook al boven de grond komen, hopelijk vriest het niet allemaal dood.
    Vandaag was ik even in de volkstuin, het hele muurtje is nu groen van je muurleeuwenbek, er zat zelfs nog een bloemetje in.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s