Het leven (2)……

Ja, die middelbare schooltijd, van één kant best wel leuk, beter dan de lagere school in ieder geval, van de andere kant gezien neemt men toch een tijd van leven van je af. Dat is niet misselijk, hoor!  Jajajajajajaja, wij mogen blij zijn dat wij überhaupt onderwijs krijgen, maar zo’n lolletje is het nu ook weer niet. Niet om op te scheppen, beste lezers, maar ik was op het gymnasium terechtgekomen. Wat dacht u van 14 uur (of zoiets) ouwe dooie talen, Latijn en Grieks? Wij leerden ook wat Frans, Duits en Engels, maar ook dat ging vaak over die ouwe Griekse of Romeinse knakkers.  En een pak huiswerk kreeg je mee naar huis……gewoon zielig. Ja, dat was het, heel erg zielig. En dan was men ook nog eens heel erg streng, hoor. Wat een ellende toch. En die opvoeding van huis uit en van school uit ging maar door, hè, jaar in, jaar uit.

De liefde, verliefdheid....

O ja, ik vergeet de vriendjes. Ook daar werd vreselijk op gelet. “Wat doet zijn vader?”, vroeg mijn papa dan altijd. Geen flauw idee natuurlijk en ik begreep ook niet waarvoor mijn vader zich interesseerde. Wat kon mij dat nu schelen wat iemands vader deed. Maar goed, die vriendjes. Het was spánnend, romantisch, heerlijk om verliefd te zijn, natúúrlijk. Maar wat ik toen niet doorhad, was dat je alweer een stukje vrijheid inleverde, want je was opeens ván iemand geworden. Bovendien werd je –alwéér- een beetje opgevoed door je vriendje. Je moest de spelregels van voetbal (of een andere sport) een beetje leren of net zo dol op zijn moeders kookkunst zijn als hijzelf was of ten alle tijden het botermesje hanteren. Dan speelde het toch een rol wat zijn vader deed en kon ik mijn pap hierover tenminste geruststellen. En zo ging de tijd verder.

En nog meer artistieke liefdes....

 Ik kwam op de kunstacademie, waar je eindelijk iets deed, wat je zinnig vond en geen tijdverspilling. Bovendien was het daar een losgeslagen bende, waar ik mij helemaal op mijn gemak voelde. Ik zat op kamers en dus was daar ook veel meer vrijheid. Nou ja….je had wel hospita’s, die de eis stelde, dat er na tienen geen herenbezoek meer mocht zijn of..nóg strenger helemaal geen herenbezoek. Gewone jongens, die bij ons op de academie zaten, vielen ook onder die benoeming: heren. Zo iets is nu helemaal niet meer voor te stellen, denk ik.

Weer genoeg voor vandaag? Jawel, hè, anders wordt het zo lang. (wordt vervolgd deel 3 Getrouwd en kinderen, deel 4 het Omawezen, zo ongeveer, dacht ik)

Advertenties

19 thoughts on “Het leven (2)……

  1. O ja, inderdaad werd het leuk toen de vervolgopleiding na die middelbare school in zicht kwam. Opeens deed ik het best goed eigenlijk, Daarvoor was school een ellenlange ellende, op wat vakken na. Nu ja, t was soms ook wel aardig hoor, met een vriendin stunten uithalen enzo, maar toch… En inderdaad ‘wat doet z’n vader’. Wist ik veel, kon mij ook niet boeien. Heel herkenbaar wat je schrijft.
    Op 18de het huis uit voor de studie. Uit op tijden die mij uitkwamen. Heerlijk hoor

  2. Je schooltijd en alles wat er bij hoorde, was een onderdeel van het opgroeien in richting volwassenheid.De tijd was heel anders dan nu (en dan spreek ik over 50 tot 60 jaar geleden). Er heerste een zekere discipline (tucht zou men nu noemen) in een gezin. Je had zonder tegen te spreken maar te luisteren naar ouders en onderwijzers.
    Zijn wij er zo slecht van geworden? Ik vind van niet, want je wist niet beter.
    Later zijn de opvattingen anders geworden; kinderen kregen meer te zeggen en de discipline in een gezin werd anders. Zijn deze kinderen nu beter dan onze generatie?
    Kortom ik kijk niet met een gevoel van ongenoegen terug op mijn schooltijd en zie het zeker niet als een “weggegooide en nutteloze” periode.

    • Tja….ik geef mijn mening, niet erg genuanceerd. Dat kan niet in zo’n kort stukje tekst. Het is bovendien een tikje humoristisch bedoeld en geschreven in een zeer milde vorm van cynisme, een beetje satirisch is het woord.

  3. Mijn leven verliep best anders. Hard leren, katholiek onderwijs van de oude soort. Bikkelhard regime, leren, leren. Op mij 14e van school geplukt, werken bij een bank. Inclusief opleiding in de praktijk, maar ook op school. Na het werk, snel, snel eten en drie avonden in de week naar die opleiding. Na behalen diploma door leren. Certificaten halen. Voor ik het wist was de jeugd zowat voorbij. En werkte ik al snel in een heel andere branche. Pas toen begon ik een beetje te leven…Niets kunstzinnigs, handel, logistiek management, dat soort dingen. Op latere leeftijd PR en Marketing toegevoegd en een cursus klantengtevredenheid/vriendelijkheid met Duits certificaat; Je bent nooit te oud om te leren…..

    • Ik heb grote waardering voor jouw open en uitgebreide reactie. Ik kreeg ook streng katholiek onderwijs. Daarin komen wij overeen. Hoe kwam het, als ik vragen mag, dat je al op je 14e van school geplikt werd?

  4. Was Kwaster ook zo’n heer die op bezoek kwam, stiekem door het dakraam?
    En ik durf er best voor uit te komen: ik vond het heerlijk op school. Zou het zo weer over willen doen!

    • Hahaha, allemaal heren door het dakraam….lijkt wel een liedje van Annie M.G. Schmidt.
      Nou het is heus geen schande als je het wél leuk vond. Aan de reacties te zien, is het voor iedereen heel verschillend.

  5. Yay, een serie. Jij kunt nog eens een leven samenvatten in twintig regels en toch zoveel kleurrijke details noemen dat ik het helemaal voor me zie.

  6. Mijn lagere schooltijd, zoals het toen nog heette was één groot feest. Leren rekenen, spellen, later aardrijkskunde en de batavieren die ons land binnen kwamen, de verhalen van de tachtigjarige oorlog, ja zelfs de tafels opdreunen, ik kon er geen genoeg van krijgen. Als ik vrij was speelde ik met mijn vriendinnetje schooltje en deed ik alles nog eens dunnetjes over. Mijn vriendinnetje heeft veel profijt gehad van mijn bijlessen.
    De puberteit was niet heftig, wel eenzaam, mijn twintiger jaren vooral schrijnend, maar
    vanaf mijn dertigste is de zon weer in mijn leven gaan schijnen. Ik ben benieuwd naar jouw vervolg.

  7. Het wordt leuk neergezet, licht satirisch inderdaad.
    Er waren ontegenzeggelijk mooie momenten toen, maar ik zou die jaren voor geengoud over willen doen.

  8. mijn kleuter en lagere school was één groot feest in zo’n klein dorpje.
    Mijn middelbare school was in de eerste helft van de jaren 70 de hel voor mij.
    ik kon het gewoon niet aarden op zo’n school geleid door broeders en aanverwante kwasten.
    Pas vanaf mijn 15de kwam ik terug tot leven op een gemeenschapsschool waar het er veel losser aan toeging.

  9. Leuk geschreven hoor Thérèse! En wat zijn die hartjes leuk! Haha I love Rembrandt…van Rein (hij heeft zeker zelf de hartjes eromheen getekend)

  10. Mooi beschreven herinneringen. Kijk al uit naar het vervolg. Ik vond het ook wel een beetje veel: eindexamen doen in 14 vakken… Weliswaar geen dooie talen, want hbs b maar ik haatte scheikunde en deed er dan ook mijn best niet voor. Ben er bij het mondeling doorgesleept.
    Schiet me door een opmerking van je een mooi verhaal te binnen van een kennis van me van de ‘schilderclub”. Zocht in haar studententijd een kamer in Leiden. De hospita vroegf haar ook: En hoe zit het met herenbezoek?’ Waarop ze heel naief antwoordde: ‘Nou mevrouw, daarover heb ik niets te klagen’. De kamer ging haar neus voorbij!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s