De bezem er eens door

Na ik weet niet hoe lang tobben op mijn atelier  –wel wat werken, een tijd niet werken, van onderwerp veranderen, nee toch maar doorgaan en vooral totaal geen zin meer te hebben – gooi ik het eens over een andere boeg. Ik ga maar eens degelijk opruimen en schoonmaken. Nu was dat sowieso nodig, want het is daar een grote bende. Normaal, dat wil zeggen andere jaren, deden wij zo af en toe Open Ateliers met z’n allen en dat was ook meteen een mooie aanleiding om de boel eens te ordenen en tegelijk wat schoon te maken. Het publiek vond dat vaak wel jammer, want om de een of andere reden zagen zij graag de troep, de bende en de zwoegende en zwetende kunstenaars. Nu had opeens bijna niemand van de Meisjesschool meer zin in die toestanden, wel in gezellig samen eten, maar Open Ateliers, nee… lastig volkje, hoor, maar goed.Ik ben afgelopen vrijdag met mijn plannen begonnen en heb al een flink stuk onder handen genomen. Ik begon met het bolletjesplastic (verpakkingsmateriaal) netjes op te vouwen en op te stapelen. Zo viel er weer wat gemakkelijker door het lokaal te lopen. Daarna pakte ik de symbolische bezem,  de stofzuiger dus en begon te zuigen. Het voelde goed, ik dééd daar tenminste wat en dacht zo af en toe, kijkend naar iets op het prikbord of aan een muur: “Ach, nog niet eens zo gek” en al doende hoop ik er weer een beetje zin in te krijgen, wat zeg ik, een béétje zin, nee gedreven en gemotiveerd met iets belangrijks bezig te zijn.  Tja, iets belangrijks? Voor mijn gevoel wel, hoewel tegenwoordig bijna niemand dat meer vindt, in de regering al helemaal niet. Het is ook goed te merken, hoor. Kunstuitlenen gaan dicht, galerieën sluiten en/of bezuinigen, de BTW is van 6 naar 19% gegaan en er wordt duidelijk minder gekocht. Ik spreek ook meer kunstenaarsvrienden, die tot weinig komen. Ik ben zeker de enige niet.  Maar , laten we optimistisch worden, we zullen doorgaan. Dat is het plan dus achter mijn schoonmaakactie. Mocht u mij met de stofzuiger toevallig bezig zien, weet dan dat er meer achter zit.

 

Advertentie

15 gedachten over “De bezem er eens door

  1. Het kunstzinnig en met smaak gedrapeerde stofzuigersnoer doet vermoeden dat je wel zult slagen in je pogingen. Alhoewel ik het verband niet zie tussen die bezem en het stofzuigersnoer. Misschien een stofzuigende bezem?

  2. misschien kun je ergens inspiratie op doen (nog een keertje Amsterdam, dat was je toch al van plan), tentoonstellingen van anderen, boeken, waar haalde je anders je inspiratie vandaan?

    • Ik heb nooit gebrek aan inspiratie; dat is een wijdverbreid misverstand. Maar het gaat om twee dingen: 1. de moed hebben om dóór te blijven werken ondanks van alles 2. (ook het belangrijkste) keuzes maken in wat je doet. Te vergelijken met een schrijver moet schrappen en veranderen enz.

  3. Frans commentaar was ook mijn eerste reactie.
    Maar goed; je bent aan de bezem. Probeer je niet te laten afleiden; opruimkarweitjes zijn zeer nuttig om je gedachten te laten gaan, soms komen er zelfs besluiten uit te voorschijn en, wie weet, een kunstwerk?

  4. Zet ‘m op Thérèse! Met schoonmaken en opruimen kun je je vaak ook goed afreageren. Misschien heb je ook een mattenklopper? Ook heel symbolisch.

  5. Handen uit de mouwen steken kan nooit kwaad. Het kan een begin zijn van een nieuwe periode, omdat je andere keuzes maakt. Dat houdt het leven spannend en voorkomt sleur. Behoud het goed en neem het mee op het nieuw te betreden pad

  6. Wat een symboliek schuilt er achter dit stukje! Ken je de Stichting Utopa. Deze stichting maakt gebruik van bijdragen uit het bedrijfsleven en financiert de studie van jonge kunstenaars die zich op die manier kunnen ontplooien en hun werk tentoonstellen in het Depot in Wageningen. Ik was zondag bij de opening van hun nieuwe gebouwen. Moet echt miljoenen hebben gekost. (Nu op mijn weblog.) Daar is echt niet op bezuiinigd. En dacht toen: en dan zijn ze kunstenaar en worden losgelaten. En wat dan? Kan het bedrijfsleven daar ook niet ens iets an doen. Want zo te zien ontbreekt het ze echt niet aan geld.

    • Er zijn wel bedrijven die wat doen, bv een collectie opbouwen, kunstenaars laten exposeren niet zomaar maar tegen een redelijke vergoeding, maar toch is dit ook al weer minder geworden.
      Maar mijn probleem nu zit, geloof ik, meer in mijzelf. Ik kom er vast wel weer uit. Maar dank voor je begrip.( Ik heb jouw stuk gisteren al gelezen, maar moest er nog even over nadenken.)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s