Naar ‘het bos’

Toen wij laatst mijn moeder bezochten, zijn wij daarna ook nog even naar ‘het bos’ geweest. Ik kreeg er opeens zo’n zin in. Heerlijk even genieten en opfrissen voor die lange autorit terug naar het noorden. En het wás er mooi, het Ulvenhoutse bos. Er kwamen ook tal van jeugdherinneringen boven. Hoe wij iedere zondag naar een bos gingen en mijn vader vroeg welk bos wij ditmaal zouden nemen. Het Mastbos (vlakbij ons huis toen), het Liesbos, het Ulvenhoutse bos? “Moeten wij nu alweer naar het bos?” riepen wij tot ergernis van mijn vader. Wij wilden wel, maar dan om verstoppertje te spelen en slootje te springen, maar niet ‘stom wandelen’.  Met mijn oom gingen wij ook vaak naar de Seterse bossen, maar dat was wel leuk. Zelf had hij geen kinderen en hij genoot als wij joelend van de ‘duinen’ (een grote zandverstuiving) naar beneden rolden, in bomen klommen, in vieze stinkende slootjes vielen en met z’n allen roetzwart in zijn auto klommen met zijn hond erbij, een wollige schapendoes en hij maakte het dan nog een stuk spannender door te gaan slippen, waarbij wij gilden van angst én pret tegelijk. Later, veel later genoten wij wel van een wandeling met ‘ons’ vader. Wij begrepen toen ook beter hoe hij daar, in een bos, tot rust kwam na een drukke werkweek en een al even roerig gezin, met 5 kinderen en een lieve maar ook al geen kalme vrouw thuis. Zelf was hij nogal introvert; hij uitte zijn zorgen niet. Daar was hij nu eenmaal het type niet voor. Hè…. wat zou ik dat graag nog eens meemaken. Met mijn vader naar ‘het bos’ en dan de vraag, naar welk bos precies. “Het Mastbos of het Liesbos of …?”

Advertenties

26 gedachten over “Naar ‘het bos’

      • Oei, ik geloof dat ik verkeerd zit. Juul Zwemnes of Juul Bögemann? Ik denk de eerste. De kus blijft staan. Haha!

      • Ja, het is Juul Zwennes de Eerste inderdaad, en ik vind je stukjes heel erg leuk, je verdwaalt erin als je niet uitkijkt..;)

  1. Mooie foto’s, Thérèse, ze roepen nostalgische herinneringen op.
    In het Mastbos zijn wij voor het laatst geweest in 1996. Toen logeerden mijn Amerikaanse broer en zijn vrouw in het Mastbos hotel en wij hebben daar met hen geluncht. Een prachtige omgeving. Ik houd meer van bossen dan van het strand, maar het lot heeft me vlakbij de Noordzee geplaatst. Ook wel mooi hoor, en je kunt hier heerlijk fietsen. En…..je kunt niet alles hebben*_*

    • Ja, het Mastbos is ook prachtig. Ik houd meer van de bossen en het strand dan van de polder, maar het lot heeft mij juist vlakbij de polder geplaatst. Ja, haha, je kunt echt niet alles hebben.
      Kun je niet eens een vakantie(tje ) houden daar of in de omgeving? Is maar een idee.

      • Ach, ik ben zo krakkemikkig dat ik me liever niet meer alleen buiten Den Haag waag, Fietsen en autorijden gaat nog goed maar lopen gaat zeer moeizaam. Er zijn echter heel veel mooie herinneringen aan 35 jaar kris-kras door Overijssel en aangrenzende provincies struinen, daar kan een mens lang op teren.

  2. Ja zo gaat dat met kinderen, ouders hebben zich maar aan te passen anders wil er niemand meer mee. Dus niet voorstellen om te gaan wandelen in het bos, maar om te gaan spelen in het bos, je oom snapte dat. En zowaar, op een gegeven moment hebben ze het toch te pakken. Heel raar als je dan weer gewoon kilometers kunt gaan maken.

  3. ja, net als dat lied, op een mooie pinksterdag, met mijn dochter aan het handje. Verplichtingen zijn nooit leuk. Ik mag graag met de hond wandelen.

  4. De Fazanterie bij Ulvenhout ( Brandtoren) en dan door naar Dorst. Herinnering uit een ver verleden. 1963 als ik mij goed herinner.
    Later het Mastbos naar Bouvigne.
    Ik begin te zwijmelen. Dus ophouden nu.

  5. Als wij het vroeger hadden over ‘het bos’ was dat steevast het Amsterdamse Bosplan. Giga-parkgebied ten zuidwesten van de hoofdstad met alles er op en er aan wat kinderen prachtig vinden. Nog steeds een grote trekpleister. Maar Pa en Ma vonden een ritje naar de Hoge Veluwe ook aantrekkelijk, en dat bezochten we dan vaker dan het om de hoek gelezen Amsterdamse Bos. Heel wat geklooid in die bossen daar. Maar ja, wat had je ook te mekkeren, je was al blij dat je elk weekend ‘ergens’ heen ging in een tijdperk waarin weg gaan nog niet zo in was als nu. Ulvenhoutse bossen ken ik niet eens….toch eens kijken daar….

    • Ja, is zeker de moeite waard, Leo. Er zijn in Breda en mgeving heel veel mooie bossen. Of het Ulvenhoutse het mooist is, weet ik niet. Informeer maar even van te voren. Het is er nu heel erg mooi met al die kleuren groen.

  6. Ik ben een strandkind maar zomers gingen wij op fietsvakantie naar de veluwe e.d. Bossen zijn mooi maar als we dan eindelijk na een dag fietsen weer thuiskwamen dan gooiden wij de fietstassen van de fiets af en fietsten nog even door naar ons strand; even de ogen strekken!!

    • Voor ons waren bossen ‘heel gewoon’, maar als wij vanuit N.Brabant naar zee gingen in de vakantie, was dat juist zo heel bijzonder. “Kijken wie het eerst de zee ziet..”zei mijn moeder dan. En die zee… ja, die zagen wij maar één keer per jaar, weliswaar een hele maand, maar dan een heel jaar niet meer. O wat een nostalgie!

  7. Ach ja, het Mastbos, daar ben ik vroeger best vaak geweest, met mijn ouders en later met mijn gezin. Ik vond dat heerlijk hoor, net als naar de duinen. Jammer dat het zonder auto nogal eens omslachtig is de natuur te bereiken, maar goed, ook dichter bij huis is rust en groen te vinden

  8. Maandag was ik nog in het Mastbos. Toen ik nog in Breda woonde kwam ik er vaak, en ook in het Liesbos. Het Mastbos is toch favoriet! Nu woon ik in Dordrecht en is de afstand ook niet onoverkomelijk.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s