Het toeval is een wonderlijk iets

En… ik kan er niets aan doen: nog  iets over olifanten, maar dan houdt het op, echt waar. Hier komt het dan, al zult u mij voor gek verslijten. Ik lees een boek; dat doe ik wel vaker, dus nog niks aan de hand. Aargh heeft mij dit boek aangeraden (De honderdjarige man die uit het raam klom en verdween)  en ik lees het met veel plezier. Er gebeurt van alles maar ook … de hoofdpersoon en twee vrienden ontmoeten een roodharige schoonheid –al wat op leeftijd-  die geweldig kan vloeken en in haar schuur een olifant heeft. Nou, is dat toevallig of niet? De olifant is ontsnapt uit een circus, heeft per ongeluk een groot meer overgezwommen in plaats van terug naar de kant te gaan en is aldus bij de Schoonheid aangekomen, die op een afgelegen boerderij woont en van wie hij mag blijven. Nou ja, u begrijpt dat ik het een prachtboek vind. Ik heb het nog niet uit, maar het is genieten iedere keer. Ook wordt verteld van… nee, dat zal ik niet verklappen, want stel dat u het gaat lezen, nietwaar? Zou er één ding waar ik om moest schateren al bij u bekend zijn! Ik ben wel benieuwd of niet alleen de 100-jarige maar ook de olifant Sonja nog meer spannende maar ook leuke dingen meemaakt. Een boek waar je eens lekker mee kunt lachen, beste lezers, ook als u niet zo dol op die slurfdieren bent. O ja, de schrijver is Jonas Jonasson.

Advertenties

19 gedachten over “Het toeval is een wonderlijk iets

  1. Dat boek ken ik; het begin herinner ik me nu weer, heel komisch, een bijzonder verhaal. Het is een jaar of wat geleden dat ik het las maar door dit logje krijg ik er weer zin in.
    Ga gerust verder met de olifant als onderwerp, Thérèse.
    Ga je er een breien?

  2. Ik heb het boek niet uit gelezen en teruggeven aan de dochter van wie ik het leende die het ook al niet uit las (en daarom mijn neming erover vroeg).

    • Ik moest even nadenken, maar nu heb ik het. Heb jij een of meerdere vab die boeken gelezen, Tagrijn. Ik nog niet. Ik heb geen idee wat voor boeken dat zijn. Jij?

  3. Ik ben het ook aan het lezen (van die 100-jarige man) en nu ik een beetje aan de schrijfstijl gewend ben, vind ik het een grappig boek. Ben nu ook net bij die olifant aangeland.

  4. Dat je een boek met een roodharige schoonheid graag lesst snap ik zeer. Dat een olifant een mooi beest is geloof ik ook. Ik ken ze niet veel beter dan van de bezoekjes aan de dierentuin of uit documentaires op tv. Maar zo’n dier in huis nemen. Nou ja, in huis….in de buurt van het huis. Ik geloof niet dat dit op mijn vaderlandse postzegel handig is. Als het gaat om jumbo’s ben ik toch meer van de metalen vogels met die bijnaam die mij elke dag frequent passeren. Die krijge geen kleintjes, maar als je geluk hebt kom je aan boord wel naast een roodharige schoonheid te zitten…leuk gezelschap…..hoop je…

    • Ha Leo, wat een leuke en uitvoerige reactie. Ik wil best een keertje naast je zitten in een jumbo, maar helaas mijn schoonheid… gaat met de dag achteruit, vind ik zelf. Toch ben ik meestal aangenaam en onderhoudend en goedlachs gezelschap, al zeg ik het zelf.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s