Herfstkijken

Er zijn mensen die veel van de herfst houden, die het najaar zelfs hun lievelingsseizoen noemen. Ik behoor daar helaas niet toe, ik ben meer een lente- en zomermens. Ik bewonder natuurlijk wel de kleuren van het najaar maar verder … die wind, die mist, die stormen, die regens en die algehele treurigheid, zo van: het gaat aflopen, mensen, alles wordt kaal en daarna wordt het helemaal akelig, naarder kan het bijna niet en het duurt ook heel lang, misschien zelfs wel voor altijd en eeuwig. Dat is voor mij de winter. Tikje overdreven, maar dat moet kunnen. Nu ben ik er al lang achter dat je verzetten geen zin heeft en dat je net zo goed of zelfs veel beter kunt proberen de boel positief te benaderen. Met dat oogmerk ging ik met mijn camera op stap, eens een flinke wandeling maken. Het was redelijk weer en nog droog ook. En toen, lieve lezers, begon ik mij te verbazen over wat er nu allemaal nog staat te bloeien. Goed, één flink nachtvorstje en het zal wel over zijn, maar toch … Hier vriest het niet zo snel gelukkig, omdat wij tussen de Noordzee en de ex-Zuiderzee wonen, dat schijnt te helpen. Ik zag nog knaloranje… kom, hoe heten ze ook weer … o ja goudsbloemen en roze ooievaarsbekken en hortensia’s, een beetje aan hun eind, maar toch… tjonge, ik begin toch een beetje op de herfst gesteld te raken, een heel klein pietseltje dan, hè?  ( O jee, er is een vieze kabouter tussen mijn foto’s geslopen. Ik krijg hem niet weg. )

En in mijn eigen tuin staat ook nog het een en ander. Mooi hoor!

.

Advertenties

17 thoughts on “Herfstkijken

  1. Zolang er nog wat kleur is zo hier en daar vind ik het nog wel uit tr houden en de zon doet natuurlijk ook veel. Laten we hopen dat hij niet al te lang en te somber is, die winter.

  2. Alle seizoenen hebben zo hun eigen charme. Ik kan erg genieten van de bonte herfstkleuren. Tegen een loodgrijze lucht fonkelen de bomen goud en oranje, Schilderwaardig.

  3. Hier staan nog hele mooie rozen te bloeien, ondanks de nachtvorst. Viooltjes zijn ook heel dankbaar, die bloeien gewoon door, ook al komt er een halve meter sneeuw overheen. Overigens is er geen feestelijke lente zonder herfst. Seizoenloos weer is heel erg saai hoor, ik werd daar nou juist somber van, van het eindeloos wachten op verandering die maar niet kwam.

  4. Ik heb heel lang op soortgelijke wijze de herfst en de winter ervaren. De laatste paar jaar leg ik mij toe om de verstilling van het landschap in mij op te nemen. Als ik mij daarvoor openstel komt het steeds beter binnen. Met een prachtig zonnetje ben ik nu in staat er toch iets moois in te zien.

    • Precies Hanscke. Dat is wat ik nu ook probeer, de mooie dingen te zien. En ja, de verstilling van het landschap, dat zal ik ook eens op mij laten inwerken. Zelfs zonder zonnetje ga ik het proberen. Dank je wel.

  5. ik ben een herfstfan, niets mooier dan gekleurde bladeren, paddestoelen, kastanjes, de laatste bloemen in de tuin waarover je je nog verbaast, bij storm en regen lekker binnen met een boek of een knutselwerkje.

  6. Och, november is al bijna over, dat vind ik de saaiste maand, december schiet meestal wel op. Dan wordt het misschien een poosje heel koud en daarna kan ik al weer in de tuin gaan loeren of mijn pas geplante bolletjes boven komen, want winterakonieten zijn vroeg.

    • (O jee, ik moet mijn tulpjes nog planten.) Goed gezien Aleida. Ach ja, maar december zit wel akelig VOL met feesten, vind ik en verplicht blijzijn. Maar groetjes, niet meer zo verkouden, jij?)

  7. Gauw maar doen, t heeft nog niet gevroren. En in december doe ik lekker niets bijzonders, wel een boom natuurlijk, en de kerststal (voor het eerst!) neerzetten, maar geen ingewikkelde happen en hordes visite. En die verkoudheid wordt minder, maar nog niet weg. Erg jakkie

    • Ja, weet je, wij moeten wel dat kerstbezoek. Je kunt als oma moeilijk tegen je kleinkinderen zeggen: Oma heeft daar geen zin in dit jaar. Een kerststal, wat leuk!!!
      En zeker jakkie, die verkoudheid, maar ik weet het: het gaat over.
      Bij deze een volledige BETERSCHAP gewenst!

  8. Nee, snap niets van dat faceboekgedoe, ernstig geval van digibeet: alles is eng tot iemand mij bij het handje neemt. Die kerststal was van mijn ouders en ik moet nog rotspapier zien te scoren, want dat is na zo’n 50 jaar wel opperdepop

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s