Nieuwjaarsreceptie Boterhal

januari 2013 a 075Afgelopen zondag 13 januari zijn Kwaster en ik weer eens  naar de Nieuwjaarsreceptie van onze ‘ouwe club’ geweest in de Boterhal in Hoorn. Een beetje op mijn aandringen eigenlijk. Met die ouwe club bedoel ik de Kunstenaarsvereniging Hoorn e.o. Wij zijn daar jaren lid van geweest, maar om een voor mij nu beetje duistere reden hebben wij op een gegeven moment ons lidmaatschap opgezegd.. En hoe gaat dat dan? Je bent van plan ‘gewoon’ toch naar openingen te komen, je dierbare collega’s en vrienden daar vaak te blijven ontmoeten en op zijn minst de tentoonstellingen te bezoeken, maar de realiteit is (bij ons dan) dat het langzamerhand steeds minder wordt.

januari 2013 a 080Het was tevens de laatste dag van de ledententoonstelling. Dus sloegen wij twee vliegen in één klap: we zagen het werk van onze collega’s en tevens dat van de nieuwe leden. Sommigen kende ik inmiddels een beetje van facebook en dan is het leuk om ‘live’ een praatje te maken. Maar ik zal het kort houden, want ik heb het een beetje druk . Ik vond het ontzettend gezellig, het was een interessante tentoonstelling en vele mensen waren blij mij weer eens te zien en ik zal u zeggen: dat geeft een heel goed gevoel!  Ik zit nu alleen wel een beetje te twijfelen of ik toch maar niet weer lid zal worden? Ik kan ook gewoon vaker proberen te gaan. Het werkte toch wel stimulerend, als ik er zo eens aan terugdenk. Je bent vaker tussen mensen die ook met kunst bezig zijn, bij wie het ook niet altijd lukt of die jou juist aanmoedigen bij ernstige aanvallen van twijfel. Nou ja, ik zal er eens over nadenken. De contributie is ook niet mis, hoor…*twijfel, zucht*…

Advertenties

Doorgewinterde feestvierders

januari 2013 a 031Een tijdje vóór de Kerst zijn wij ermee begonnen, met feestvieren. Inmiddels vele taarten, slingers, ballonnen, zingen, glaasjes met ’t een of ’t ander en cadeautjes verder hebben wij gisteren het één op laatste feest weer goed gevierd. Het was de verjaardag van Mare voor de families. Eigenlijk was zij al vrijdag jarig geweest. De Opa’s en Oma’s kwamen en waren blij elkaar alwéér te zien (na 1 januari, Rein zijn verjaardag) en de ooms en tantes waren er ook. Wij zagen de foto’s van het Oerwoudfeestje, het kinderpartijtje van Rein, héél leuk gedaan. Er was veel playmobile, zo veel dat de visite ook mee mocht spelen en als u goed op de foto kijkt, ziet u wel dat er een onpedagogisch persoon wat grapjes heeft uitgehaald.

januari 2013 a 050Dit wordt maar een kort stukje, want dadelijk gaan wij nog even in Hoorn acte de présence geven, bij de Nieuwjaarsreceptie van de Kunstenaarsvereniging De Boterhal e.o. Als ik nog tijd heb, zal ik u nog verhalen van een aller-aardigst/akeligst grapje van de papa van Mare en Rein, maar eerst naar de voornoemde receptie om een glas te heffen op de Kunst en vooral op de kunstenaars.

 januari 2013 a 058Een tevreden jarige

Legpuzzels

december 2012b 088Ach die puzzels van wel 1000 stukjes, dat leek mij altijd een vreselijke straf om die te moeten maken. Heel lang geleden, toen onze jongens nog kleine mennekes waren,  maakten zij op geregelde tijden wel eens een puzzel. Ik kreeg dan altijd zin om mee te doen, maar dat was niet sportief, vonden zij, want ik was al een groot mens en dit was een kinderpuzzel. Het gebeurde toen dat ik zomaar voor mijn verjaardag of zo, een grote mensenpuzzel als cadeau vroeg. Het werd de Kaasmarkt van Alkmaar. Moeilijk, moeilijk!! Heel veel dragers, met allemaal witte hoedjes, geloof ik en ook al heel veel stapels allemaal gele kazen. Als ik mij wel herinner, ben ik eruit gekomen met heel veel hulp. Eerlijk gezegd denk ik dat man en zoons hem (af)gemaakt hebben. Mijn ambitie was over en uit.

januari 2013 a 023Nu heb ik kleinkinderen en die vinden puzzelen soms dan best leuk, vooral Rein. Ik koop er af en toe eentje bij de Kringloop en natuurlijk worden ze steeds een graadje moeilijker.  Nu is het stadium begonnen dat ik toch ‘even’ wil controleren of de puzzel compleet is en als dat zo is, maak ik hem nog eens ‘blind’, zonder voorbeeld dus, voor alle zekerheid. Laatst had ik twee puzzels gekocht, allebei van Puk van de Petteflet, maar niet hetzelfde. Ik ben toevallig nogal dol op Annie, maar ook zeker op Fiep Westendorp . Dus dat was echt leuk puzzelen.  Opeens kwam ik op het idee weer –na 30 jaar?-  weer eens zo’n puzzel te proberen. Ik voelde echt drang van binnen, gelijk de spin Sebastiaan. “Maar Kwaster”, zei ik, “ik wil wel een leuke, hoor. Niet zo’n Zwitsers landschap of bomen met allemaal verdacht veel op elkaar lijkende blaadjes of een zee met witte bootjes en een lucht, bèh, hij moet wel geinig wezen”.

Nou, wij met mijn drang naar de Kringloop. Stapels en stapels dozen lagen daar, van wel 2500 stukjes, maar… allemaal even vervelend. Toch hebben wij er een uitgezocht, een ouderwetse kleine, gewoon voor de lol (zie hierboven) en toch maar voor € 1.20 een duizendstukjesgeval, een havenstadje met bootjes en auto’s en een beetje zee en een klein stukje lucht. Oei oei, het zal mij benieuwen.

januari 2013 a 030

Achter de categorie Hobby moet voorlopig wel een vraagteken, hoor!

Dieren en humor?

december 2008 155Als Koos gezellig bij mij komt zitten om eens lekker te knuffelen, aai ik hem zachtjes en kriebel ik eens onder zijn kin, dat schijnt voor katten heerlijk te zijn en hij geeft dan weer kleine likjes op mijn wang, wat ik weer zo lief vind. En terwijl wij bezig zijn onze liefde aan elkaar te uiten, gebeurt het ook wel dat ik onder zijn koppie “brrrr…” zeg, terwijl ik daarna omhoog kijk om te zien… haha… of hij erom kan lachen. Maar nee, nooit lacht hij erom of hij heeft er wel lol om, maar laat het niet merken. Maar eigenlijk denk ik, dat dieren geen gevoel voor humor hebben. Hoewel… je een paard bijvoorbeeld luid kan horen hinniken, maar men zegt dat dát niets met lachen te maken heeft. Ook het lachen van hyena’s zal wel heel iets anders betekenen, vermoed ik. Aan de andere kant doen mensen alsof ze ALLES weten, terwijl dat helemaal niet zo is, dat is duidelijk. Ik ben benieuwd wat u ervan vindt. To have or not to have, zal ik maar zeggen.

De voorbije Kersttijd

december 2012b 112Koos dubbel geknuffeld

Ik dacht maar even met een flinke vaart en in telegramstijl een overzichtje van de Kersttijd te maken. Wat gebeurde er zo allemaal aan het eind van het jaar? Véél, dat weet ik nog wel. Maar toch moet ik even diep gaan nadenken. Ik som maar lukraak wat dingen op. Dan maar niet in de juiste volgorde. Wat maakt het uit? 

december 2012b 043

1. 3e  Kerstdag vierden wij mijn moeders 95e verjaardag. Groot feest dus, waarvan ze gelukkig zelf ook erg genoten heeft.  

2.  Kwastertje (Hans)  heeft eindelijk weer eens oliebollen gebakken, wel twee schalen vol. Mjam mjam, Hans zijn bollen zijn de lekkerste van de wereld, met royaal rozijnen en krenten en Franse vruchtjes (géén sucade).

3.   Zoon Aron vulde dat lekkers aan met meegebrachte appelbeignets maar ook met ananasbeignets.

4.  Wij waren dus met een complete familie. Op Oudjaar gingen de kleinkinderen eerst naar bed, om 11.45 er weer uit om naar het vuurwerk te kijken. Boven is dat bij ons heel goed te zien en zij stonden dan ook te springen en te juichen op de bedden van pure plezier, zo’n mooi vuurwerk hadden zij nog nooit gezien.

januari 2013 093

5. Zelf hadden zij ervoor al wat vuurwerk geprobeerd, iets onschuldigs natuurlijk.

januari 2013 012

6.  Met Nieuwjaar was Rein jarig. Het zou hier gevierd worden, dat was al afgesproken. De andere Opa en Oma kwamen ook. Met razende vaart was er om middernacht toen Rein weer in zijn bedje lag, de kamer versierd. Hoewel wij nog een beetje duf waren van Oudjaar werd het een prachtig feest met cadeautjes die allemaal in de smaak vielen. januari 2013 073Mare had een mooie tekening gemaakt, zie foto, niet helemaal scherp, sorry. Ik had zeker nog geen vaste hand.

7. Ik heb in deze Kersttijd 23 Kerstballen gebreid + 5 Kerstpegels + één piek en alweer een Kerstverhaal geschreven. Ik blijf mijzelf verbazen.

8. 4 januari was ik jarig. Zoveel post als dit jaar heb ik nog nooit gehad. Via de brievenbus, via Facebook, via de mail, allen nogmaals hartelijk bedankt.

januari 2013 047

Ben ik nog wat vergeten? Vast. De Kerst zelf was rustig, maar verder was het een drukke tijd, vermoeiend maar toch wel heel feestelijk. Ik geloof wel dat dát het was, zo ongeveer dan.

Hoofdstuk 5 Daar komt de bruid

januari 2013 140

Verteller: “Over die merkwaardige bruid zou ik u nog wat vertellen. Een typerend rooms katholiek verhaal, vind ik.  Alleen zo’n soort bruid al.  Een Brabants meisje van wie je zo kon zien, dat zij waarschijnlijk nooit zou trouwen, veel te preuts en te weinig sexappeal en ook nog eens overdreven godsdienstig. Een béétje vroom en braaf, goed, dat is nog niet zo gek, maar zo als onze Toos… nee br… Maar goed op een dag kwam er toch een man voor haar opdagen,Kees geheten,  zelf ook zo’n soort uh… sulletje, zullen we maar zeggen. Nou ja, voor hen beiden was het leuk natuurlijk. De man kocht een donker pak en Toos wilde een klassieke witte bruidsjurk. Tot zover kunnen de niet-katholieken het nog goed volgen. Maar wat gebeurde er nu? Op de dag, die de mooiste dag van hun leven zou worden, zei de bruid op de bekende vraag:  “Neeje…dâ willik nie meer!” Iedereen was verbijsterd, het werd doodstil in de kerk en de a.s. bruidegom vroeg verontwaardigd: “En waorom dan nie, Toos?”  “Omdattik liever ‘een bruid van Jezus’* wil worden, nu het zukke mooie Kerstdaogen zijn, Kees! “, antwoordde de bruid al even verontwaardigd. En zo geschiedde… Wat de Here Jezus ervan dacht, zullen we nooit te weten komen, want die was nog maar een kindje. Zo, dan begrijpt u tenminste waarom er een bruid in het Kerstverhaal meedoet.

januari 2013 141En dan ja… zullen we nog wachten op de drie Koningen of denkt u ook een beetje als ik: “Ach, dat duurt zo lang en ze zullen wel weer met mirre, goud en rabarber komen. Voor ons hoeft dat niet”. Trouwens misschien duurt het extra lang dit jaar, want gisteren kwam plotseling de (nieuwe) jonge kameel al aandraven, zonder de Koningen. Je kunt het zo’n dier niet eens kwalijk nemen, want voor hem was het de allereerste keer. “Hee, de kameel”, zei Jozef verbaasd. Even dacht hij ook aan  het goud, want de huur van de stal moest nog betaald worden.

januari 2013 136En dan nog iets, het allerlaatste dan. Op 1 januari, toevallig de verjaardag van kleinzoon Rein, werd men ook nog opgeschrikt door een groot blauw ding boven in de stal. Iedereen schrok verschrikkelijk, behalve het Kindje Jezus, die zijn armen uitstrekte en meteen begreep, dat het een BALLON was voor Hem en ook om een gezellig EINDE aan het Kerstverhaal te maken. Slim Kindje, nietwaar? Dat zou nog wel eens heel wat kunnen worden.

EINDE   

*De nonnetjes oftewel zusters, die in een klooster wonen, noemen zich de bruiden van Jezus of Christus. Toos werd dus een nonnetje en ging in een klooster wonen, werken en bidden.