Ons arkje

In deze dagen gebeurt het dat de nood aan de man komt, mensen. Het water staat al bijna aan de lippen. Het regent al dagen aan één stuk door. Ik tel die ene droge dag van gisteren maar niet mee. “Kwaster”, zei ik, “we moeten iets doen. We kunnen niet zomaar blijven wachten. Ik heb net maar eens onze Bijbel ingezien en daar las ik een verhaal over een zekere Noach. Die werd gewaarschuwd door boven dat er iets akeligs stond te gebeuren als hij niet tijdig een zogenaamde ark zou bouwen. Niet alleen voor zichzelf maar ook voor zijn vrouw en zijn drie zonen en hun vrouwen en kinderen. Laten wij dat ook gaan doen, Kwaster”.

bootje 010 En zo geschiedde. Wij konden een mooi scheepje op de kop tikken en daarop gaan wij bouwen. Jawel. Een aardig stel knusse hutjes die wij verschillend gaan inrichten. Eén Tiroler kamer voor wie dat leuk vindt of een één strenge ascetische kloosterkamer voor als iemand eens wil mediteren, één kamer met TV en computer voor wie de moderne communicatie niet kan missen, hoewel … wat zeg ik nu? Er zal dan niemand zijn om mee te praten en er zullen helemaal geen TV-uitzendingen meer zijn. Een boekenkamer, dat natuurlijk wel, die mag niet ontbreken. Ook een ateliertje zal welkom zijn, denk ik zo. En misschien een binnenzwembadje, als iemand nog geen genoeg heeft van al dat water, wat bijna niet voor te stellen is, maar er zijn van die mensen. (Ik zal mijn badpak zovast inpakken) Een WC-tje natuurlijk. Ik ga niet met mijn billetjes overboord hangen, Je zal zien: ik verlies mijn evenwicht en plons, Thé in die grote zee, nee, dat liever niet. Ook een muziekkamer is onmisbaar, want jongste zoon moet toch gitaar kunnen spelen en fluit en banjo en wel zo dat het geen irritaties gaat geven op zo’n klein scheepje. En vanzelfsprekend een conversatie- en spelletjeskamer om de tijd gezellig door te komen. En natuurlijk ook volop wol en brei- en haaknaalden. Want het zou wel eens 40 dagen en 40 nachten kunnen regenen, zoals in de Bijbel staat. Noach nam ook dieren mee, van elke soort één paar. Maar dat wordt ons wat druk. Dat redden we vast niet op tijd. Maar natuurlijk nemen we Boeli wel mee, met een gróóóte zak brokken en misschien ook wat muizen? Heeft Boeli de hoognodige beweging! En verder? Ik zal eens goed nadenken met een notitieblokje erbij. Heeft u misschien nog nuttige tips?

14 gedachten over “Ons arkje

  1. Mag ik ook mee, met 2 vogeltjes( nee niet voor Boelie, ze zijn heel zoet), bejaarde kat en niet bejaard kind? Het hoost en dondert hier maar, bijkans een donk’re nacht

  2. Doe jij eens even rustig met je ark en je hoge water, morgen wordt het knetterdroog en zondag zitten we weer lekker buiten in het zonnetje te bakken, hoor. *neemt slok uit het altijd halfvolle glas*

  3. Als jullie eens even de benen resp. poten willen strekken leg je even bij ons aan, het is hier hoog en droog. Ook hebben wij zo nodig twee olijfbomen in de vensterbank staan.

  4. Regen kan zo knus zijn, zelfs op de camping. Het brengt je op andere gedachten, want het bootjesverhaal van Noach krijgt opeens weer veel meer betekenis. Wat een keuzes zal hij hebben moeten maken, dat leer Kidman weer uit jouw verhaal.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s