O wat een pech…

blog 006Na een tijd van stijf-zijn, het eerst wat beter ging en toen langzaam aan slechter, ging ik uiteindelijk maar naar de dokter. En wat ik al vreesde: Ischias, jawel. Ik kreeg pijnstillers, maar die hielpen eigenlijk niks, terwijl er nog wel codeïne in zat. Gevolg: heel het weekend pijn. Nu sterkere gekregen. Dus, lieve lezers, als ik even niet reageer op uw weblog enzo dan weet u hoe dat komt. Ik hoop dat het snel over is, want het is geen lolletje, dat snapt u. Tot nader, zal ik maar zeggen.

10 thoughts on “O wat een pech…

  1. Hoi Therese, Sterkte joh, wat vervelend ischias. Ik heb het n ooit gehad, meer het moet erg pijnlijk zijn. Beterschap Therese!!!

  2. Ik durf het bijna niet te zeggen maar het heeft even de tijd nodig. Ik heb het vroeger ooit gehad maar mijn rug is sterker dan ooit nu. Destijds moest ik weken liggen maar een beetje beweging schijnt toch wel beter te zijn. Sterkte!

  3. Ik vroeg me opeens af of je het misschien aan je rug hebt gekregen van het project Nijlpaard? Misschien iets boven je macht? Ik las dat het een beetje beter gaat! Fijn voor je.

  4. Sommige katten vinden het heerlijk als je geveld bent. Hoera, het mens blijft eindelijk eens een tijdje op de bank, wat gezellig! Ik zou haast jaloers op je worden Therese. Jopie gaat in zo’n geval gewoon op een stoel onder de tafel liggen. Maar beterschap!

  5. Nou Aargh, bij sommige katten.. daar hoort Boeli zeker bij. Hij gaat er acutelijk lekker bij liggen en het liefst in de holte van je knieën, zonder nog te bewegen. Maar ja, het doet een mens toch goed, nietwaar?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s