Een wonderlijk boek

blog 028Ik heb het uit: ‘Nachttrein naar Lissabon’  van Pascal Mercier. Het werd mij via- via door iemand aangeraden. De schrijver is leraar filosofie aan een universiteit van Berlijn. Dus ik begreep wel dat het geen gemakkelijk boek zou zijn. In het begin had ik ook wel mijn bedenkingen, zoals of het wel iets voor mij zou zijn bijvoorbeeld. Maar gaandeweg begon het mij te boeien; af en toe dacht ik nog wel: ‘O jee, daar komt weer zo’n filosofisch stuk’ maar ik ging al meer mijn best doen om het te begrijpen.  Op een gegeven moment, langzamerhand, begon het boek te leven, alsof ik er zelf bij was als het ware. Ik ga niet vertellen waar het over gaat, want het zit nogal ingewikkeld in elkaar en dan zou ik waarschijnlijk de plank misslaan. Zo als wie precies de hoofdpersoon is, het kan de een zijn die meer te weten wil komen van een ander, maar die ander zou net zo goed de hoofdpersoon kunnen zijn. Ik ben veel van Portugal te weten gekomen waar ik heel weinig van wist eigenlijk. Van de Revolutie daar bijvoorbeeld en het Verzet.

Kan ik het boek aanraden? Ik weet het niet zeker, dat is het wonderlijke. Wel ben ik heel erg benieuwd of iemand het gelezen heeft. Misschien iemand van de familie Zwennes in Den Haag? Dat zijn nogal lezers!  De oorspronkelijk titel is:  ‘Nachtzug nach Lissabon’.  Wie o wie?  En toch wel een aanrader, denk ik. Toen ik het boek na een tijd uithad, had ik opeens een gevoel of ik lang in een Filmhuis had gezeten en ik, hoewel ik niet alles begreep, toch een heel boeiende film had gezien. Wonderlijk hè?

14 thoughts on “Een wonderlijk boek

      • Nee, Perlmann’s zwijgen heet het. Echt een aanrader.
        Maar als ik de reacties hier lees, moet ik de Nachttrein misschien gewoon nog een keer proberen en dan nog wat meer doorzetten.

  1. Ik “moet” het nog lezen, maar ik heb er net als jij ook zo mijn bedenkingen over. Een vriendin van mij die toch ook wel veel leest heeft het ook met pijn en moeite uitgelezen… en dat zegt mij dan weer genoeg. Maar, ik ga het lezen, volgend jaar. Dan elke dag maar gewoon 25 bladzijden. dat heb ik wel met meerdere boeken gedaan die ik moeilijk vond om te lezen en deze methode past wel bij mij en later ben ik dan vaak toch wel blij dat ik het gelezen heb.

  2. Boeken kunnen veel gedachtengoed creëren. Boeken kunnen jij weg rukken uit de werkelijkheid. Boeken kunnen je een kijkje geven in het leven van de ander, boeken kunnen je tot nadenken stemmen. Boeken kunnen een boekje opendoen over anderen. Kortom: ” boeken moet je nooit opdoeken, maar koesteren en ervan leren te destilleren wat voor jou belangrijk is.”
    Zoiets dan althans…., naar ik hoop…
    Ware ik maar een open boek… 😉

  3. Zo las ik ademloos het boek van Mildred Zijlstra over haar zoektocht naar haar vader. (Dansen in een prinsessenjurk. )
    Haar moeder zweeg in alle talen.
    Het heeft haar een halve eeuw zoeken en strijd gekost om wat dichter bij de waarheid te komen.

    Ik werd de ongehuwd moeder van mijn geliefde zoon, maar heb hem nooit iets verzwegen. Het is het geboorterecht van een kind om te weten wie zijn /haar ouders zijn.
    Voor hem geen vragen. Maar wel de wetenschap van welkom zijn. In elk geval bij mij.

    • Heel lief en heel goed dat je dat verteld hebt aan je zoon, die knapperd. IK herinner mij hem nog goed.
      En dat boek: ik zal het zo opschrijven. Dat lijkt mij ook heel boeiend.
      Groetjes!

  4. Nee, ik lees helemaal geen boeken. Ik vind het wel fijn dat mensen zich kunnen onderdompelen in die wereld. Maar doe zelf daartoe geen poging. Toch interessante verdiepingen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s