D’ouderdom

009Het is wat, hoor als je zoals dat heet wat op leeftijd komt. Neem mij bijvoorbeeld. Ik doe er niet geheimzinnig over, het is geen schande en iedereen mag het weten: ik ben onlangs 71 geworden! Nu heb ik gelukkig weinig klachten, maar de laatste tijd moet je zo veel onthouden, heb ik gemerkt. Wanneer de groene bak en wanneer de grijze bak, om de week één, maar onlangs is de dag opgeschoven, van dinsdag naar woensdag. Toch zijn wij maandagavond al aan het denken: “Moet een bak niet… o nee, het is nu woensdag pas”.  Heb ik het niet, dan heeft Kwaster het wel. Wat moeten wij op dat gebied nog meer onthouden? Eens in de 4 weken het verzamelde plastic. Om de week het oud papier. En dan de gewone dingen nog zoals daar zijn: medicijnen innemen en  afspraken in de gaten (ont)houden en er zal wel meer zijn, wat ik nu eventjes vergeten ben, zie je wel? Daar komt nog bij de verstrooidheid: geregeld moet ik zoeken waar ik nu mijn koffiebeker weer gezet heb, waar ik mijn sleutels gelegd heb en nog veel meer. Er gaat veel tijd verloren met zoeken en dat is zonde. Maar komt dat echt allemaal door de ouderdom of was ik altijd al tamelijk verstrooid en vergeetachtig? Dat zou best eens kunnen maar echt weten doe ik het niet natuurlijk. “Aron”, zei mijn moeder –Arons Oma- eens tegen hem: “we worden nu toch écht oud, hoor!” Aron dacht dat mijn ouders toen ongeveer 65 en 67 waren, dus nog helemaal niet zo oud, denk ik nu. Soms moet ik er wel om lachen, hoor, hoe stom verstrooid je kunt zijn. Maar toch… sinds twee dierbaren in de familie te jong zijn overleden, denk ik vaker, als ik plannen maak, hoe lang ik nog zal hebben eigenlijk.  En ik hèb nog zoveel plannen en de dagen gaan zo snel, zeker als je zo veel tijd verliest met zoeken (haha) en plotseling indutten (doe ik ook vaak ’s avonds) . Enfin, we zien wel. Je hebt  toch geen inspraak, nietwaar?  Niemand zal mij vragen of ik wel zo ver ben, laat staan of ik er wel zin in heb en of ik wel gemist kan worden. Het is geen leuk onderwerp, beste lezers, maar het ‘mos mij effe van ’t hart’.

p.s. Maar een bloempje erbij geplaatst om de boel wat op te vrolijken.

18 thoughts on “D’ouderdom

  1. Ja, dat zijn gedachten die ons allemaal ‘op zekere leeftijd’ wel overvallen. Ik ben mijn hele leven al steeds van alles kwijt, chaotisch als ik ben, maar nu gooi ik het snel op leeftijd. Mijn moeder, haar zus en hun moeder, mijn oma, zijn in zekere mate dement geworden. Ik ben daar beducht op. Als ik iets vertel wat ik al verteld heb of een vraag weer stel waarvan ik het antwoord vergeten ben (of niet goed geluisterd..) denk ik…. Oh god begint het nu al? Aan de ene kant, de geestelijke kant, is ouder worden fijn. Je bent klaar met van alles moeten om te voldoen aan verwachtingen van anderen, je voelt je niet meer zo onzeker, je hebt geen werkgever aan wiens eisen je moet voldoen, (want anders …), je hebt je kinderen grootgebracht, enzovoort, enzovoort. FREE AT LAST!! Maar dan gaat het lichaam het laten afweten. Zo ontzettend flauw, dat nu je eindelijk het stadium bereikt hebt dat je kunt doen en laten waar je zelf zin in hebt, dat lichaam roet in het eten wil gaan gooien!
    Nou-ja Thérèse, wij gaan gewoon voor de honderd hè, desnoods met krukken!😀

    • Ja, dat lijkt mij wel wat, Margo, desnoods met krukken… (of het moet helemáál niet leuk meer zijn). Mijn vader en moeder waren beiden tot op het laatst helder (90 en 95 geworden), dus ik tob niet echt over de vergeetachtigheid.
      Een mooi antwoord, waar ik het wel mee eens ben.

  2. Het kon mijn verhaal zijn. Ik heb gelukkig ook weinig klachten daarom blijft het denk ik ook heel leuk, ik ben tenslotte ook een half jaar ouder dan jij. :-)Geniet ervan.

      • ach Treesje, denk eens aan mij, ik wordt 84, geheugen weliswaar vlijmscherp vaste p[lek voor alles, maar gehoor tanend, oogscherpte niet meer wat het was. Maag-darm-hart alles prima, maar mijn evenwichtsorgaantjes laten het afweten.
        Ik val.

        Ik ben vorig jaar 6 keer gevallen, zomaar op straat, en dat komt doordat de vloeistof in mijn evenwichtsorgaantjes niet meer dun vloeibaar is, maar stroperig. Iedere oneffenheid, ieder kuiltje of scheve stoepsteen kan mij doen neerstorten. Gelukkig breek ik nooit wat, maar ik zit dan weer enkele weken met pijnlijke blutsen en schaafwonden.
        Mijn lijf beweegt goed en vlot, maar de hersenskrijgen het signaal niet direct door. Ik moet langzaam van de ene naar de andere positie gaan, ook bij uitstappen van auto, zwemmen kan niet meer doordat mijn evenwicht dat niet kan bijbenen, ik voel mij dan als een tol in het water ronddraaien.
        Fysio geeft mij balansoefeningen, en ik krijg een rollator, opvouwbaar voor in de auto.
        Maar die lange zorgeloze wandelingen door bos en beemd, dat is voorbij.

      • Fialas: Ach wat triestig en je genoot zo van door bos en beemd te zwerven. Ik vond je zo heerlijk enthousiast toen we bij jou waren. Doe maar goed die oefeningen; misschien helpt het wat. Ik leef dus met je mee en ik denk aan je. Het beste gewenst en veel liefs van hier, ook van Hans.

  3. Toevallig net een brief van de gemeente ontvangen dat het afvalschema verandert, ik heb daar zo’n hekel aan, meteen maar weer alles op de agenda zitten invullen want ik onthoud die dingen niet. Hoe vaak mij het zweet niet uitbreekt van schrik bij het idee dat ik iets vergeten ben. En dan ben ik nog wel een stukje jonger dan jij. Mijn moeder onthoudt nog steeds alles, mijn vader was ook tot het laatst scherp. Ik ben altijd verstrooid geweest maar het wordt toch echt erger de laatste jaren. Niet over tobben, je doet er niets aan.

  4. Jaja, wij zeventigers gooien alles maar op ‘de leeftijd’. Een waarom ook niet, we gaan nu geen smoesjes meer verzinnen. Het leven is te kort.
    Met Margo vind ik het ook spijtig dat ons lijf niet meer je dàt is.
    Niet dat ik reden tot klagen heb, alles zit er nog aan en doet het nog.🙂

  5. Hm, ik ken het probleem niet, want ik heb goeie onthoudhersens. Niets om trots op te zijn, hoor. Krijg je ook maar cadeau uit je genenpoel. Maar ik ken iemand die hetzelfde heeft als jij. Helemaal niet aan het dementeren, maar ze vergat de dingen, die haar eigenlijk weinig interesseerden. Ze werd er toch zowat gestoord van, want onnodige irritaties, en kocht een heel groot whiteboard en hing dat in de keuken. Haar hele week staat erop en ze kan wat er gedaan/geregeld is gemakkelijk uitvegen met een speciale dinges. Haar man helpt ook keurig mee met bijhouden. Het gaat stukken beter nu en ze heeft wederom een grote glimlach op het gelaat. Voor al je regelmatig kwijte dingen een vaste plek bijvoorbeeld boven op een kastje of een tafel creëeren? Ja, ik roep ook maar wat, hoor.

    • IK schrijf wel veel in de agenda, Wieneke. Maar het valt bij mij nog best mee, hoor. Ik heb trouwens ook goede genen op dat gebied. Ik ben denk ik altijd zo geweest en nu wat erger, denk ik. En als ik zo’n bord zou hebben, haal ik de dagen van de week weer door elkaar. Maar ik red mij wel, hoor!

    • Dat doet me denken aan mijn moeder bij wie in de jaren ’70 (ze was toen in haar 50er jaren), een prikbord in de keuken hing, met daarom wisselende dingen en één constante: een papiertje met daarop in duidelijke letters geschreven CLEMATIS. Mijn vader had dat gedaan omdat mijn moeder kennelijk steeds maar weer niet op dat woord kon komen. Het beeld van dat prikbord en dat steeds geler wordend papiertje is op mijn netvlies gebrand en van welke bloem of plant ik de naam kwijt ben, in ieder geval niet van de clematis!🙂

  6. Zelfs ik merk het al enigszins, op mijn 52e, dat ik dingen niet meer zo makkelijk onthou als tien jaar geleden. Nu was ik wat dagelijkse dingen betreft altijd al heel vergeetachtig, maar feiten, getallen en codes onthield ik als een computer; nu neem ik het niet meer zo degelijk op. Maar nog goed genoeg om in mijn baan te functioneren, gelukkig, en nieuwe dingen leren gaat ook nog🙂

  7. Gelukkig weten we dat allemaal niet van tevoren, we wachten het maar af, al gaan er de laatste dagen wel veel van mijn leeftijd. Dat vergeten…. wat wilde ik er ook alweer van zeggen…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s