Een zonnige dag

blog 106Dat was het gisteren, een frisse maar zonnige dag en dus… Artisweer, dát dacht ik. En… op naar het gorillaatje. Ik stapte in de trein, reed een uurtje en stapte in de tram, lijn 9 (onthoudt dat – je weet maar nooit) en was zo al snel bij Artis. Op de terugweg zou dat alles heel anders gaan, maar dat hoort u misschien later wel. Toen wist ik nog niet wat mij en vele andere reizigers te wachten stond.

blog 039 Ik keek op de richtingwijzer en zag daar duidelijk een gorilla getekend staan. Die richting moest ik zo’n beetje uit. Op mijn gemakje dan, want ik liep niet zomaar alle dieren voorbij, dat begrijpt u? Dat is zo heerlijk van ‘Artislid’  te zijn; je hoeft niet álle dieren te zien. Als je geen abonnement hebt, ben je daartoe wel geneigd, denk ik.  En nu, als lid dus, want zo is dat bij Artis, hoewel ik nog niet in het bestuur gevraagd ben, loop je zeer ontspannen wat rond, alleen had ik nu de weg naar het gorillahuis in gedachten. Ik volgde dus de bordjes, kwam langs de olifanten waar juist een oppasser wat aan het vertellen was  -bof! – passeerde de leeuwen, waar een oppasser net klaar was met zijn verhaal, maar waar de ‘koning der dieren’  meteen ook maar zijn echtelijke plichten vervulde bij een van zijn drie dames.  De andere twee stonden precies aan de andere kant wat onverschillig naar de lucht te turen.

blog 005Ik fotografeerde de pelikanen, die druk met hun vleugels wapperden en filmde ze en ruim daarna kwam ik bij de gorilla’s.

blog 013En jawel, jawel, daar zat moe met haar kleintje. Ze zat helaas met de rug naar ons toe, maar ik heb toch wel een beetje van de kleine nieuweling kunnen zien, beste lezers. Later toen ik er nog eens langs kwam, lag moeder voorover, haar armen beschermend over het jong heen, dat nu dus helemaal niet meer te zien was. Alweer een bof, al met al. Pas ongeveer twee uur later kwam ik er toe wat te eten en een kopje koffie te drinken. Ik keek wat rond en zag dat zowat alles al op was, maar een serveerster, die mijn hulpeloze blik zag, bood aan twee zachte kinderbroodjes voor mij te smeren. Heerlijk en wat lief, hè? Mijn dag kon niet meer stuk, dat dacht ik tenminste.

blog 051blog 075Ik wandelde nog wat rond en zag een lama bijna koninklijk op een rots staan. Hij wist niet dat hij er zo grappig uitzag door de stand van zijn parmantige oren, haha. Ik laat u wat foto’s zien en vertel later wel wat over de gedenkwaardige terugreis. Of u moet die treinverhalen al zat zijn? Dan laat ik dat achterwege. Zelf weet ik wel wat er allemaal gebeurde, nietwaar?

6 thoughts on “Een zonnige dag

  1. Weer een gezellige reportage en ja, lijn 9 herinner ik me nog. We gingen jaarlijks een paar keer naar Artis. Mooie herinneringen.
    De gorillababy wordt natuurlijk extra beschermd door de moeder, al die vreemde mensen…
    En nu het treinverhaal!

    • Ha ja, Bertie. IK zal het treinverhaal binnenkort doen.
      Natuurlijk ging jij geregeld in je jeugd naar Artis. Zeker mooie herinneringen, vast ook in september voor de halve prijs. Dat deden wij toen wij nog in A’dam woonden.

  2. Voorlopig doen we het hier mee, dat wil zeggen, jouw bevindingen en gedachten.
    Ik kan het me voorstellen, als je er vaker komt dat het dan heel anders is dan voor één dagje, dat heb ik op vakantie ook altijd. Na een paar dagen leer ik een stad een beetje kennen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s