Een spannende treinreis

blog 028Gisteren kwam het er niet van, beste lezers, om over de terugreis vanuit Amsterdam te schrijven, omdat wij plotseling verzocht werden naar Gorinchem  (Gorkum) te komen om daar onze kleinzoon te zien afzwemmen voor het diploma B.  Er waren namelijk kinderen, van wie hun hele familie kwam kijken, omdat die mensen toch allemaal in de buurt wonen, dus ook ooms en tantes, neven en nichtjes.  Rein vond dat hij tenminste recht had op zijn beide Opa’s en Oma’s en gelijk hád hij. Even voor de statistieken: hij heeft het gehaald!  Kijk maar.

blog 037

En dan nu eindelijk mijn avontuur, hoewel het meteen daarna spannender leek dan een paar dagen erna. Maar goed:  ik kwam de stationshal  bij Centraal binnen en zag al meteen deze onheilspellende mededeling:  Reizigers voor de richting Enkhuizen, wegens een …storing (weet niet meer wat) rijden er geen treinen tussen Zaandam en Hoorn. Reigers wordt aangeraden de trein naar Alkmaar te nemen.  Nou moe, het leek wel alsof men verzocht werd om in Groningen te komen, werd aangeraden dat maar te doen via Maastricht. Maar goed, ik liep toch eigenwijs naar de trein naar Enkhuizen die daar wél klaarstond. Ik stapte in en jawel, er zat daar toch een flink aantal mensen…  zij zaten te overleggen, allen hun smartphone in de aanslag. Ik heb zo’n ding nog niet en dacht mij maar bij deze groep aan te sluiten. “Kom erbij”, zei een zo te zien aardige man. “Nee, wij gaan NIET over Alkmaar, zijn ze nou helemaal gek, dát is een omweg, we zullen wel zien”. Zo dachten meer mensen en anderen besloten waarschijnlijk toch te gehoorzamen. Wij vertrokken en bereikten Zaandamof was het Sloterdijk nog maar? Ik was het meteen al vergeten. Er werd weer het een ander omgeroepen zodat wij met z’n allen toch maar overstapten in de trein naar Alkmaar. Aldaar aangekomen zagen wij een totaal opgebroken en daardoor extra smal perron –er werd een tunnel gebouwd, hoorde ik- en wij moesten het station van Alkmaar uit en ook weer in, naar boven en beneden om perron 2 te bereiken. Ik was blij met mijn aardig gezelschap omdat ik nogal gauw geneigd ben in paniek te raken en daardoor in verkeerde treinen of trams te stappen. Op perron 2 was het wachten geblazen op… de trein naar Hoorn. Maar tenslotte zaten wij erin, de trein vertrok en een lieve stem vertelde ons dat wij in een sprinter zaten uit Alkmaar enz. enz. en dat Hoorn het eindpunt was, alwaar overgestapt moest worden in de trein richting Enkhuizen. Wél  had ik Kwaster thuis gebeld, dat het wat later zou worden, zodat die tenminste rustig afwachtte. En zo geschiedde; in Hoorn bedankte ik de vriendelijke heer voor zijn goede zorgen en eindelijk bereikte ik Bovenkarspel. Och, ik had al vaak van dit soort vertragingen horen spreken. Het moest mij ook eens overkomen; het zat er dik in, dacht ik maar.

16 thoughts on “Een spannende treinreis

  1. Waar zouden wij zijn zonder de trein? Waarschijnlijk sneller thuis. Al moet ik zeggen dat het meestal toch wel goed gaat natuurlijk. Je moet er niet aan denken om in bv India met de trein te moeten. Maar het blijft vervelend natuurlijk. En zeker ook nog gefeliciteerd met je kleinzoon. Ik kan me het af zwemmen van mijn eigen kinderen nog goed herinneren. Die kleine koppies in dat grote bad .🙂

  2. Een reis met hindernissen, nog een bof dat het niet op de heenreis was, nu heb je het afzwemmen van Rein kunnen meemaken. Gefeliciteerd!
    Dat het spannend was, op dat moment dan, daar kan ik inkomen. Ik zou misschien in paniek raken, een beetje in ieder geval. Gelukkig zijn er altijd vriendelijke mensen.

  3. Wat kan je je dan vervelend voelen hè als de reis niet gaat zoals je had verwacht. Ik ben in de loop der jaren veel onzekerder geworden over treinreizen in mijn eentje. Heel wat reisjes met perikelen gehad. En dan ook nog goed uitkijken met het in- en uitchecken dat je dat ook doet als je verder gaat met een andere vervoersmaatschappij. Ik voel dus geheel met je mee Thérèse!

  4. haha, wij hebben ook zo’n foto van het afzwemmen van Gerrit en Annika. Ook eentje, gemaakt van de bank met kindertjes aan de overkant, zo schattig al die beentjes.
    Ik vind dat afzwemmen toch eigenlijk wel een zware klus hoor, wat die ukkies allemaal moeten, dan heb ik zelf nooit gekund.
    Treinen met onderbrekingen hadden wij vanuit Limburg tot voor kort ieder weekend, bepaalde werkzaamheden wilden ze het werkende volk besparen, dus door de week reden de treinen volgens plan, en moesten wij weekendreizigers eraan geloven.Eer je dan in zo’n bus zat werd je door alle gangen en krochten van het station gestuurd, in Weert moesten we dan met ons koffertje een heel stuk langs een drukke weg, want naast het station was geen parkeerplek voor de bus. Meestal was er dan ook een moeilijk lopend medemens bij, en die werd dan omringd door hulpvaardige medereizigers die bang waren dat ie het niet zou halen. Ik denk daar wel eens aan als ik beelden zie van die hordes vluchtelingen.

    • Hoi Fialas, gaat het weer een beetje? Die bank daar zit publiek op -de kinderen zaten of stonden bij de startblokken- en wij zaten aan de andere kant, op een tribune. Wat leuk dat je nog steeds een Oma bent voor Gerritje en Annika.
      Dank voor je uitgebreide reactie.

  5. Je zou een boek kunnen schrijven: De wonderbaarlijke reizen van Trijntje Spoor. Het is altijd wel wat met de NS. Maar lees ik het nu goed in je tekst? Zaten er veel reigers in de trein naar Alkmaar?

    • Haha, ik weet niet precies meer hoe het gelopen is. Ja, het was vol in de trein naar Alkmaar. Sommigen moesten al naar Alkmaar, anderen deden al eerder wat hen aangeraden werd en wij en anderen stapten ook maar in die trein.
      Ik had nog nooit pech gehad, hoor met mijn Dalurenkaart. Dus het zal wel niet ALTIJD zo zijn met de NS.

  6. tja, dat treinen wil wat, maar als het allemaal werkt is het wel heerlijk voor mensen zoals ik zonder rijbewijs, want je komt nog eens ergens. En juist omdat het niet altijd verloopt zoals gepland, geeft dat net zo’n extra spannend randje aan een dagje uit. Maar t moet niet te gek worden zoals hierboven, bijvoorbeeld.
    Fijn dat er weer een diploma bij is. Het afzwemavontuur van mijn dochter en klasgenootjes staat mij nog haarscherp voor de geest. Ik vond het zo zielig, die gezichtjes net boven het water uit tijdens dat watertrappen. En ook heel herkbaar (kindertijdtraumaatje)

    • Ja, en die kleine lijfjes maar ploeteren. En voordat ze bij dat B alles gedaan hebben, poe poe. Maar daarna… wachten de cadeautjes.
      Ja Aleida, ik heb ook geen rijbewijs. Dus voor mij is het ook heerlijk te treinen en meestal gaat het goed, toch?

  7. We kennen de NS allemaal of toch het gezeik erover. Ben nog altijd blij met de mogelijkheden. Zo slaap of lees ik graag dat lukt toch niet in de auto achter het stuur.

    • Ik ben ook blij met de trein. Ik heb ook duidelijk gezegd dat ik nu pech had, maar verder nog nooit. Ik vond het wel mogen om mijn verhaal te vertellen. Ook lees ik graag in de trein. IK hoop dat je dit leest.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s