Langer bericht

blog 009Dit is een tweede poging van mij om uit te leggen hoe en waarom wél of niet enzovoorts met mijn arm.  Ik zal het nu korter proberen maar toch wel iets langer dan het vorige. Mijn schouder is gebroken of in ieder geval iets daar in de buurt.

De chirurg met wie ik afgelopen dinsdag een gesprek had, liet mij de foto’s zien en zei dat hij twee keuzes voor mij had, namelijk wél opereren of niet. Hij legde mij uit, dat opereren altijd risico’s met zich meebrengt en in mijn geval kwam daar nog mijn leeftijd bij, 71 jaar én het feit dat ik diabetespatiënt ben, wel in lichte mate  – geen insuline nodig, alleen pillen – maar toch.  Hij vertelde ook dat opereren ‘snijden’ betekende en dat kon weer infectie veroorzaken of andere narigheid.  “Ik begrijp al dat u mij een operatie  afraadt, dokter… “ zei ik behoorlijk opgelucht, maar “Nee nee”, viel hij mij in de rede, “u hebt zelf de keus…ik adviseer u helemaal niets . Ik leg u alleen de voors en de tegens uit.

Mocht u besluiten tot niet-opereren, dan gaan wij samen het volgende traject in…” en hij legde die gang van zaken uit.  Enfin, ik besloot tot niet-opereren. Het was wel een heel moeilijke keus. Misschien was het ook wel een blinde gok, wie zal het zeggen? Deze patiënt zeker niet.

Ik ga nu samen met dokter de Haan –zo als hij het zelf zegt, ongeveer dan- de non-operatieve weg bewandelen*. Alles heel voorzichtig doen, wel af en toe  bepaalde oefeningen  om niet te verstijven en binnen korte tijd bij hem terugkomen voor nieuwe foto’s en nader consult.

Ik vrees dat dokter de Haan het pijnaandeel alleen voor mij bestemd heeft.

22 thoughts on “Langer bericht

  1. Arme Therese. Tja wat is wijsheid. Ik denk toch dat ik voor die snee gekozen had omdat deze weg waarschijnlijk veel langer en pijnlijker zal zijn, maar dokter de Haan weet het vast veel beter. Sterkte !

  2. Nou, wat moeilijk zeg. Is gewoon echt niet fijn, op die leeftijd dingen breken… Ik hoop dat het allemaal weer zo snel mogelijk goed komt.

  3. Ik maakte zelf een half jaar geleden nog een enorme smak, omdat ik een stoeprand over het hoofd zag op de fiets. Ik had gelukkig slechts een schram op mijn hoofd, maar dat had ook anders kunnen aflopen omdat ik het helemaal niet aan had zien komen.

  4. Ik begrijp dat het flink pijnlijk is allemaal. En voor wat het waard is: ik zou me ook niet hebben laten opereren. Die narcoses zijn ook een flinke aanslag op je gestel en dan met je suiker…. En de makkelijkste wijsheid is wijsheid achteraf. Gewoon ervoor gaan en wat er ook gebeurd het komt weer goed!! En ik weet niet of je een tegenstander van pijnstillers bent (was) maar daar zou ik nu gewoon niet zuinig mee zijn. Het is maar tijdelijk toch!

  5. Beter dokter De Haan dan dokter Struisvogel? Zachte heelmeesters maken stinkende wonden, maar wat maken doktoren die het aan de patiënt overlaten. Volgens mij zijn we toe aan een nieuw spreekwoord…

  6. Lieve Thérèse als iemand je begrijpt denk ik het te zijn. Jij snapt wel waarom. Héél veel sterkte en hopelijk snel een beetje vooruitgang. Liefs Joyce

  7. Ja, dit is zeker erg lastig om te beslissen. Vroeger zeiden dokters gewoon: ‘Zo en zo gaan we het doen’, maar die tijd is voorbij. Alhoewel in noodgevallen natuurlijk heus wel gedaan wordt wat er gedaan moet worden. Ik zou het als ik jou was gewoon nog eens een tijdje aankijken en proberen om de tijd zijn – hopelijk – helende werk te laten doen. Een operatie kan toch later ook nog wel eventueel? Intussen veel sterkte, hoor.

  8. Lieve Thérèse, wat ’n gedoe!
    Het lukt me wel ’n beetje mij in jou te verplaatsen, ben zo’n vier jaar geleden uitgegleden op tegels met ’n flinke laag alg (dat groene glibberige goedje) en heb nog steeds ernstig last van mijn rechterarm.
    Jij bent zo verstandig geweest naar de dokter te gaan, ik niet, ik heb het op z’n beloop gelaten en ben daar niet trots op. Noch blij mee.
    Ook al laat dr De Haan het ’n beetje aan jou over onder het motto: “Wat denkt u zelf?”, alles beter dan denken dat het vanzelf wel over zal gaan, zoals ik dus.
    Was in jouw geval misschien ook niet mogelijk maar ik zou zeggen, luister naar je hart, dat klopt altijd.
    Ik had ook niet voor ’n operatie gekozen, wat heet……. en met ’n beetje geduld, moed en veerkracht ga jij weer ’n heel eind komen hoor!
    Misschien heb ik het gemist maar ik weet niet welke arm het is. Ik hoop niet rechts, dat zou het in jouw geval (met je tekeninspiraties) het nog akeliger maken.
    STERKTE!!!
    *thumb up*

  9. Lieve Thé, als een van de twee keuzes medisch gezien veel is, zou dokter de Haan je dat wel sterk geadviseerd hebben. Ik denk dus dat je wat je ook zou kiezen, de goede keus hebt gemaakt. Het is namelijk JOUW keuze.
    Heel veel sterkte en beterschap!

  10. Geen idee wat het verstandigste zou zijn, ik respecteer ieders keus. En de pijn , tja, die zal de dokter inderdaad aan jou overlaten. Wat moet hij anders. Delen is natuurlijk geen optie voor hem.

  11. Beterschap Therese, hopelijk doet dat bot wat het moet doen en heb je er niet al te veel pijn van. Ik neem aan dat je goed in de gaten wordt gehouden om te zien of het wel goed geneest. Opereren kan altijd nog. Sterkte!

  12. Opereren is niet per definitie beter dan conservatief behandelen, want risico op allerhande gedoe inderdaad en daarbij moet je ook na een operatie een traject door; je kan heus niet gelijk weer aan het handballen ofzo. Hoe dan ook; hou moed

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s