Geef mij maar…

blog 003…  Amsterdam. Toen ik afgelopen woensdag op mijn vriendin stond te wachten, heb ik die tijd mooi benut om wat zwoegende en puffende toeristen te fotograferen. Dat gebruik ik dan later bij mijn tekeningen. U denkt toch niet dat ik dat allemaal uit mijn hoofd doe? Of dat mensen ruim een kwartier voor mij gaan stilstaan? Of dat zo’n echtpaar bijvoorbeeld wel een uur op zo’n kaart blijft turen? Nee hoor, niks daarvan, ik maak vaak gebruik van foto’s. Op de academie vroeger was dat uit den boze, maar ‘das war einmal’. Ik denk trouwens dat veel kunstenaars dat soms doen, maar vaak ontkennen zij dat. Schaamte misschien? Nou ja, moeten zij weten. Ik kom er rond voor uit. Als Boeli slaapt, doe ik het wel eens ‘naar het leven’ of buiten, want dat verandert ook niet zo snel. Maar genoeg uitgelegd, hier zijn de tekeningen van vóór het Centraal.

blog 001 blog 002

 

 

 

 

8 thoughts on “Geef mij maar…

  1. Op die academies werd toentertijd ook heel wat afgeneuzeld kennelijk🙂 Het zal wel te maken hebben gehad met de kosten van foto’s toentertijd. Die logen er niet om. Ik vind het doodnormaal dat je jezelf een geheugensteuntje geeft voor je tekeningen. Die overigens weer erg leuk zijn, Thé.

  2. Van mij mag het hoor. Zeker wanneer je bedenkt dat vroeger een kunstenaar/schilder over een “fotografisch oog” diende te beschikken. Of een model dat urenlang poseerde en daarna half flauw viel. Hoe dan ook blijft het een vastgelegd moment. En daar zitten soms “Lucky shots” bij.
    En je mag best de moderne technieken benutten. Wat heet: uitbuiten. En jij kunt dat steeds beter.

  3. Het gaat om het resultaat, en niet hoe het tot stand is gekomen, voor de kijker.
    Voor de maker gaat het wel om het tot stand laten komen, want dat moet een leuk werkje zijn.

  4. Als je het zonder foto’s zou doen, zouden het toch verzonnen figuren moeten worden Want kenmerk van voorbijgangers is dat ze niet stilstaan! (Ik werk trouwens zelden zonder foto’s, ook niet als het stil staat (landschap of stadsgezicht b.v.) Zelfs Breitner deed het al.

    • Ik wel, af en toe. De kat als hij slaapt. Is wel zenuwenwerk: blijft hij nog stil liggen, nog eventjes… Je krijgt dan (soms) wel een leuk-spontane tekening. Lang duurt het nooit; ik noem het dan ook 1-minuuttekening. Het is wél leuk om eens te proberen, hoor.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s