Alweer…

Hoe is het toch mogelijk, vragen wij ons vaak af. Boeli is alwéér in de sloot gevallen. Dat vermoeden wij dan. Gisteravond kwam hij druipend binnen. Alleen zijn kop was nog droog. “Ach Boeli, wat ben jij nat, tjonge…” roepen wij. Dat stelt hem gerust. “Zij zijn niet kwaad, gelukkig. Ze vinden het zielig”, denkt Boeli. Ja, het is ook een treurig gezicht. En het voelt koud, hij bibbert wat en af en toe schudt hij een rillend pootje uit. Daarna gaat het grote likwerk beginnen. Wij willen hem wel helpen met een handdoek maar intussen weten wij dat de kans bestaat dat hij dan kwaad wordt. Een handdoekje voor hem op de bank leggen mag wel. Dat zit kennelijk lekker aan zijn natte kontje en dan maar poetsen hè almaar door en door. Zo veel water in de haren en maar zo’n klein roze tongetje om dat alles droog zien te krijgen. Ik zie niet veel resultaat en kan het niet laten om er nog een handdoek bij te halen. Heel voorzichtig en aan de kant waar hij het niet ziet, droog ik mee. Verstoord kijkt hij op. Ik doe snel de handdoek achter mijn rug. Beiden gaan wij door, maar dan weer allebei aan verschillende kanten.  Hij tolereert het een beetje, lijkt wel. Hij gaat eens onder de verwarming liggen maar dan weer bij ons op de bank, een beetje zielig zijn, is toch wel lekker, schijnt hij te denken. Tja, wij denken dat hij een TE fanatieke jager is en zo hard achter zijn prooi aanholt, dat hij niet merkt dat er een sloot was *PLONS*

blog-013blog-014

Advertenties

30 thoughts on “Alweer…

  1. Dat ziet er wel heel zielig uit! Wij hadden vroeger een hond die ook vaak in de sloot viel, omdat hij dacht dat het gras was. Thuis moest hij dan in bad en we föhnden hem droog. Maar bij katten is dat meestal geen optie.

  2. Zo hoort het. Jullie zijn echt wel het juiste kattenpersoneel. Nu alleen nog verhuizen naar een regio zonder al dat water, ja, je moet wel een beeeeetje voor hem over hebben hè 😀

    • Ja, dat zal het zijn,Aargh, gewoon een waterkat. Misschien doet hij bommetje voor de stoerigheid. En dat washandje is ook al een prima idee, maar dan een langere dan normaal.

  3. Sorry, maar ik moet meteen aan mezelf denken. Als mijn moeder me na de grote wasbeurt wilde afdrogen, scheen ik steeds luidkeels te hebben geroepen: Selluf! En Boeli kan niet roepen…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s