Nog pas …

Nog pas schreef ik over de natuur en liet daarbij wat van mijn foto’s zien en die gingen allemaal over de zomer. En nu is het opeens herfstig en dat terwijl het nog lang geen 21 september is. Waar is het vijfde seizoen, een mooie nazomer, waarin een mens zich zóóóó gelukkig voelt? Gisteren regende het de hele dag en hard ook nog. Vanmorgen idem dito. Nu schijnt hier even de zon, maar dat zal niet lang duren. Eergisteren vond ik mijn eerste kastanje, er liggen al heel wat bladeren op de grond, het ruikt herfstig en de mensen hebben een chagrijnig najaarsgezicht, tenminste hier, maar dat zal elders ook wel zo zijn. Het barst van de spinnen (sorry Hermieneke) die met een vergenoegd gezicht hun webben aan het weven zijn. Oké oké, het is nu eenmaal hún seizoen en dat gun ik ze best.  Dat ze vooral veel muggen mogen opeten, die loeders. De muggen, bedoel ik. Enfin, u merkt wel dat ik ook niet mijn vrolijke zelf ben, als totaal onverwacht dit soort dingen mij zo sneaky overvallen.

En dan lees ik maar eens een gedicht van Kloos nog wel en wat staat daar: …”ik ween om bloemen in de knop gebroken, en vóór den uchtend van haar bloei vergaan… enzovoort; u kent het wel en dan denk ik ‘O wat droef, wat vreselijk treurig. Nou ja, let u maar niet op mij, zou ik zeggen. Ik heb wat last van het wisselen der seizoenen; kan ik niks aan doen.

 

Advertenties

14 thoughts on “Nog pas …

  1. Oh ik vind het juist wel lekker nazomerweer, op gisteren na dan, maar vandaag weer wel, ik vind het heerlijk dat het weer een beetje najaar wordt, lekker truien aan en sokken enzo, nu ja ik let niet meer op jou hoor, doe maar lekker even mopperen 😉

    • vandaag warme trui uit de kast gehaald en warm dekbed opgelegd, want het wordt frisser. Ik heb bonensoep gekookt en zie het weekend met welbehagen tegemoet.

  2. Kop op, Thérèse! De zon laat zich vast nog wel een keertje zien, deze dagen waren een kort intermezzo. Kunnen we alvast een beetje wennen aan de herfst. Hoewel ik van de zomer houd kan ik de herfst ook erg waarderen.

  3. Je column doet mij denken aan dat schitterende gedicht van J. C. Bloem: “De gelatene”.
    Het begint met de regels: “Ik open het raam en laat het najaar binnen… .”
    Eén van mijn lievelingsgedichten.

      • Ik loop vanmorgen in de tuin met mijn slaperig hoofd zo in een enorm spinnenweb van een joekel van een kruisspin. Het beest zit nu nog te gillen van de lach, denk ik. Getver, eer je al die plakdraden uit je gezicht hebt….. Nou, ik heb dus in ieder geval één spin geteld. 🙂

      • Ja en uit je haar. Bij ons weven ze van groene bak naar zwarte bak en iedere keer vergeet ik dat. Getver. Gooi ik er wat in, zit het hele web in mijn haar. Maar ja, laat ze maar hun buikje vol eten met muggen e.d.

  4. Heerlijk de herfst, het groen van de bladeren verdwijnt en maakt plaats voor een schitterend kleurenpalet. Zelfs najaars stormen hebben iets. Lekker opgerold op de bank met een goed boek, kopje thee er naast of liever nog een beker warme chocomel. Laat de herfst maar komen. Het is wel jammer dat zomer liefhebbers dit jaar niet echt aan hun trekken zijn gekomen, het was niet veel.

    • Daar kan ik wel inkomen, hoor Paula, MAAR… wij wonen in een oude school en bij iedere storm vragen wij ons af: blijven de dakpannen wel liggen en bij hevige regenbuien”wordt toch geen lekkage? Gisteren was het weer raak. Gelukkig kwam er iemand opdagen om hulp te verlenen. Het water liep de trappen al af…dan is het niet zo knus meer.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s