Een rommelige tijd

Het is de tijd van de timmermannen waarin we nu zitten en die is rommelig. Het ligt niet echt aan hun, want timmeren, zagen en boren gaat nu eenmaal niet rustig. Het is meer dat ze al zo vroeg komen, áls ze al komen, want soms komen zij een dagje niet vanwege een andere klus tussendoor of een paar dagen verzuimen zij helemaal omdat ze in de werkplaats onze nieuwe ramen maken. Zij zeggen het steeds keurig van te voren, hoor. Maar zo snel je aan de stilte went, zo gauw schrik je weer van een hele dag lawaai. Bovendien doe ik een soort catering, om ongeveer half 10 willen zij graag twee koppen koffie, de een met suiker, de ander met koffiemelk. Om 1 uur ’s middags eten zij wéér brood en willen dan graag de een twee koffie en de ander nu twee thee. Bovendien gebeurt er van alles waar we niet op gerekend hadden. Het Internet lag er plotseling uit en dan heeft er niemand in de school Wifi. Een lichte paniek breekt uit. De router is stuk, denkt men en Hans (Kwaster) gaat een nieuwe kopen. Als hij ermee thuis komt en het ding wil aansluiten boven, komt hij tot de ontdekking dat juist op die plaats de mannen een raam eruit gesloopt hebben en druk met een nieuw bezig zijn. Dat wordt wachten dus. “O ja Hans”, zegt Tanja, die een atelier beneden heeft, “even nu ik je toch zie,. de wc blijft doorlopen, hij trekt wel door maar je hoort steeds water lopen…”  Oké, ik bel de loodgieter en zowaar, na een uurtje staat hij al voor mijn neus. Een heel knappe donkere man moet ik zeggen, een allochtoon waarschijnlijk  – ja, het viel mij nu eenmaal op- zowel uiterlijk als dat hij zo’n ouderwetse trek-wc nog kan maken. Dat kan niet iedereen. Wij hebben daar ervaring mee. Menige heerlijk ouderwetse spoelbak is al in zijn geheel vervangen door zo’n waardeloos geval waar je op moet drukken. Die trek-wc’s spoelen namelijk heel hard en met veel geraas zelfs de zwaarste drol met gemak door (pardon). Dat kan je van onze vervangende toiletten nu echt niet zeggen. Vandaag hebben wij weer een dagje stil, want op vrijdag schijnt tegenwoordig bijna niemand meer te werken. Ook hopen wij op een beetje rustig weekend, kunnen onze zenuwen wat tot bedarent komen. Ik wens u allen ook een prettig weekend, een druk of een kalm, net naar gelang u verkiest.

 

12 gedachten over “Een rommelige tijd

  1. een autochtone West-Fries, ja dat zijn knappe kerels, vinnikook. Mijn schoonvader en zijn broers waren van dat slag. Slank en taai, blonde krullen en groene ogen, en zeer bekwaam in alles wat ze deden. En ze konden van een dubbeltje een kwartje maken, wat ze niet geliefd maakte in den lande.

    • O fialas, ik heb mij vergist. Ik bedoelde een allochtoon, geen autochtoon, DOM van mij. Natuurlijk heb je ook heel knappe West-Friezen, maar deze was zo mooi donker. Ik heb het inmiddels veranderd. Sorry, pardonnez moi!

  2. Onze rommelige dagen lopen paralel. Al dagen is men hier bezig om een nieuwe printer aan te sluiten. Aan de printer lijkt het niet te liggen, wel aan mijn computer. Iets houdt de verbinding tegen. dus uit nood stuurde ik wat ik uit te printen had naar mijn man zijn computer, die het uitprintte, maar plots weigerde ook zijn computer. Zowel zijn als mijn computer hebben intussen een opschoning gehad. We zijn veel gegevens kwijtgeraakt. Zijn computer doet het intussen weer en ook de verbinding met de printer, maar de mijne, die weigert elk contact met de printer. Om er wanhopig van te worden.

  3. Wat een toestand met die ramen en zo’n school heeft er nogal wat. Nu ja een dagje rust tussendoor is dan wel fijn. Hopelijk verloopt de rest voorspoedig en wordt het niet al te koud.

  4. Variant op ‘wie mooi wil gaan moet pijn verstaan’.
    Ik snap het ongemak maar wat doe je er aan? Niets.Het zien van een mooie donkere man maakt misschien ’n beetje goed.☻
    De modernere wc’s bevallen mij juist heel goed al is het jammer dat er geen knappe monteurs voor nodig zijn.

  5. ja, je wilt kwaliteit, en nieuw is vaak slechter terwijl het beter zou moeten zijn. Milieudingen en zo. En prima dat je voor koffie en thee zorgt, dat wordt zeer gewaardeerd!

  6. Ik heb altijd een haat/liefde verhouding met werklieden. Aan de ene kant vind ik het wel leuk, maar aan de andere kant vind ik het ook wel lastig en ervaar ik het als een inbreuk op mijn privacy. En ja ik doe ook de catering hoor. En dat met heel veel plezier. Heel vaak bak ik dan een cake.

    • Nee, ik ben niet aan het bakken geslagen. We hebben wel iets lekkers ingeslagen. Het is een rare wereld, die bouwvak. Vandaag zouden ze komen -alles was klaar gezet- moeten ze opeens gaan ‘betonnen’ en wij zagen er zo naar uit dat het einde in zicht was. .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s