‘k Ben zelf een dom gansje…’

Ik heb lang zitten twijfelen of ik u dit wel zou gaan vertellen of niet. U zou misschien kunnen denken dat ik hier zou willen klagen, maar dat is het niet, hoor. Het IS wel zielig voor mij, maar u MAG er ook een beetje om lachen. Ja, niet te hartelijk natuurlijk, want zo lollig  is het nu ook weer niet.

Ik ga het u dus WEL vertellen. Ik was aan het wandelen, eergisteren; het was prachtig weer, de tulpen bloeiden dat het een aard had; de Keukenhof was er niks bij. Ik maakte flink wat foto’s en kwam al wandelend en genietend bij een bruggetje, dat leidt naar een tunneltje onder het spoor. Op dat bruggetje hebben ze links en rechts dunne latjes gemaakt om niet uit te glijden tijdens de afdaling bij nat weer. Maar ik moest juist naar boven, keek of er nog wat moois te fotograferen was en opeens voelde ik mij struikelen  en BOEM au au, daar lag ik. Niet op zo’n latje gelet. Daar zat ik op dat bruggetje en voelde al dat het moeilijk zou worden om omhoog te komen. Ik bleef maar even zitten dan en bekeek mijn knieën, jawel geschaafd, met bloed, net als onze jongens vroeger zo vaak. Ik deed weer een poging om omhoog te komen, maar het lukte niet. Maar toen –het leek wel een sprookje, mensen- kwam er een lieve mevrouw aan in een auto. Zij stopte en kwam naar mij toe rennen. Zij vroeg waar ik pijn had, hielp mij omhoog en bood aan mij naar de dokter te brengen. Het leek mij niet nodig, want ik voelde mij goed. Toen zei ze: “Ik breng u wél even naar huis, hoor. Is een kleine moeite”. Kordaat hees zij mij omhoog, keek bezorgd of ik goed kon lopen en bracht mij thuis. Wat ontzettend lief hè?

Maar waar ik nu meezit, is de vraag of ik op mijn leeftijd (73) het tijdperk der kwalen inga, dan weer hier over struikel dan daar weer dáár afdonder en dat ik dan heel voorzichtig moet worden, waar ik tot nu toe bijna nooit aan dacht. Dat zal nog een heel leerproces worden. Of is het nu voorlopig dan afgelopen met die pechvogelarij??  Tja…

Advertenties

17 thoughts on “‘k Ben zelf een dom gansje…’

  1. Ja, je moet voorzichtiger worden op die leeftijd, ik heb het met mijn moeder destijds ook gemerkt. Ze kwam vaker te vallen, gelukkig zonder breuken of zo. Het lijkt me heel moeilijk om aan te wennen, van binnen blijf je je immers voelen alsof je ongeveer 35 bent. Geestelijk volwassen, maar lichamelijk jong. Zelfs ik, nu 54, merk dat ik iets voorzichtiger aan het worden ben met bepaalde dingen, ik voel dat ik me niet meer zo goed zou kunnen opvangen, dat mijn reactie wat trager is geworden.

  2. Nu worden ze in jouw familie wel een héél stuk ouder begrijp ik, in elk geval je moeder, dus jullie blijven ook wel langer fit denk ik dan zo 🙂

  3. Hoog, Thérèse, kijk omhoog … en dan voortaan – na de cursus valpreventie – toch ook maar een beetje opletten en naar beneden kijken, af en toe …

  4. Vallen kan men steeds. Het is wel oppassen op latere leeftijd daar je dan minder rap geneest.
    Lief wat die dame deed. Zulke mensen ontmoet je er niet elke dag.

  5. Je bent niet de enige die een valpartij maakte. Een zwarte kat stak plotseling over vlak voor mijn fiets en daar lag ik………..niets gebroken, maar ook ik bleef eerst zitten vanwege de pijn aan mijn knieën. Soms kun je opletten wat je wil……………………….. Ook ik werd lief overeind geholpen door zorgzame jongelui. Je zult je knieën nog wel even voelen de komende weken, maar ach, er zijn ergere dingen.

  6. Hoofd op Thérèse, als je op jouw leeftijd nu en dan maar eens naar beneden kijkt en rustig aan doet dan blijf je wel op de been. Kwalen hoef je noodzakelerwijze op die leeftijd nog niet te hebben. Dat is een kwestie van geluk hebben. Tot mijn 85e is alles bij mij nog goed gegaan. Dus er is nog genoeg hoop. Erg lief van de dame die je geholpen heeft.

  7. Gelukkig liep het goed af. Nu niet angstig gaan worden, hoor. Het gevaar bestaat namelijk dat je té voorzichtig wordt en dan niks meer onderneemt. Is er een cursus valpreventie bij jou in de buurt? Ik hoor daar goeie verhalen over.

  8. En nooit met je handen in je zakken lopen, daar heb ik nogal eens een handje van, dan kan je jezelf helemaal niet opvangen.

  9. Ai, beterschap Thérèse, vervelend en pijnlijk. Of het meet leeftijd te maken heeft is niet zeker, ik val mijn hele leven al, door achteloosheid. 😦

  10. Je bent gewoon een pechvogel joh!

    En misschien moet je al fotograferend eerst even goed kijken waar je staat?

  11. Ah herkenbaar. Jaar of wat terug, Koningsdag geloof ik. Met ijsje in de hand over bruggetje. Dat bruggetje heeft gaten met decoratief glazen afdekkingen. Eentje weg, niet gezien, met hak er in en baf, daar lag ik. Brug af, dus kwam niet echt overeind en rolde beetje door. Slappe lach en dan houdt t helemaal even op. Maar goed, bij de Bijenkorf nieuwe panty gekocht en kreeg na zien kapotte knie verbandtrommel mee de paskamer in. Kortom: er zijn veel gansjes en best veel mensen die willen helpen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s