Poëzie…

…of gedichten. Er staat sinds gisteren een hele doos met dichtbundels in onze huiskamer. Wij zijn in onze familie allemaal zo af en toe aan het opruimen, vooral boeken. Anders groeien onze respectieve huizen dicht. En waar gaan die boeken dan heen, vraagt u zich misschien af. Altijd naar ons, beste lezers, omdat wij tot nog toe het grootste huis hebben. Men meldt welke bewaard moeten worden en welke wij zelf mogen kiezen om te lezen of naar de Kringloop mee te nemen of om in zo’n leuk kastje te zetten.  Nieuwsgierig keek ik daarnet in de doos. O jee, ik heb ze bekeken…állemaal gedichten, duizenden. Tja, poe, ik lees zelden gedichten… soms eentje, maar zeker niet een hele bundel tegelijk zoals M. Ik heb daar wel bewondering voor, hoor. Dus pal na mijn schrik én teleurstelling maakte ik meteen een goed voornemen. Ik zal ook eens te zijner tijd  én te hooi en te gras wat poëzie gaan beleven. Feitelijk heb ik er net al 4 gehad, omdat Kwaster graag eventjes voorgelezen wilde worden. Het waren korte, maar moeilijke verzen. Het zal nog een hele kluif worden, maar ik zet mijn tanden erin. Wat U?

Advertenties

12 thoughts on “Poëzie…

  1. Poëzie lezen is moeilijk, omdat men de neiging heeft om terug te kijken als de betekenis niet meteen doordringt. Daarom is het zo heerlijk als het wordt voorgelezen of gedeclameerd. Dank je wel.

  2. Ik vind het ook moeilijk, veel denkwerk.
    Je bent vast niet de enige Thérèse.
    Af en toe een gedicht is goed te doen, vooral als het een móói gedicht is mar een bundel vol is me teveel van het goede.

  3. Naast mijn fijnste stoel licht een gedichtenbundel waar ik een, twee of drie gedichten uit lees, waar ik dan voor een uurtje genoeg aan heb. Ik lees nog steeds graag gedichten.

    • Wat leuk Eefje. Je kon ze ook zo mooi voordragen, weet ik nog. Dat zal je nog steeds wel kunnen, denk ik. Ook leuk dat je op mijn blog hier reageert. Dank je en veel liefs.

  4. Soms geeft een gedichtenbundel licht – verlicht je als het ware – sommige gedichten zijn wat langer bijvoorbeeld MEI van Herman Gorter – een episch poëem – en zo zijn er nog veel meer: een verhaal in verzen. Ja, je moet natuurlijk wel een meester zijn om een gedicht te maken dat boeit. Ik ben benieuwd welke verzen je dat hebt genoten.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s