De loopband

Intussen ben ik begonnen met de officiele ‘looptherapie”. Dat doe ik nu twee keer per week  onder leiding van een fysiotherapeute op een loopband of hoe dat ook heet. Vandaag maandag is het al de tweede week . Niet dat ik al vooruitgang merk als ik buiten loop,want op andere dagen doe ik  ‘mijn huiswerk’  maar ‘er is een groot verschil tuseen hier op de band en buiten” legt mijn therapeute uit.  Bovendien hoorde ik haar zeggen: “Het valt mij helemaal niet tegen, integendeel…” dus laat ik de zaak maar optimistisch proberen te bekijken. Want het is wel een beetje saai, hoor, dat geloop. Er zijn daar ook andere mensen bezig, op andere apparaten. Dus zo af en toe kijk ik eens voorzichtig om mij heen. Wat er toch allemaal aan mensen gesleuteld kan worden vandaag de dag. Dat was er vroeger niet bij!  Ik had het graag eens aan (wijlen) mijn oma laten zien. Zij zat gewoon in haar stoel en liep alleen als dat ergens voor nodig was, om in de keuken theewater op te zetten  bijvoorbeeld. “Ach kindje toch” zou zij vast gezegd hebben, “je loopt toch al prima. Waar is dat nu weer voor nodig?” Ja, dat waren andere tijden, hè?

Advertenties

12 thoughts on “De loopband

  1. Gewoon doorlopen maar, het is overal goed voor. Er zijn nu nog weinig mensen die alleen opstaan voor een kopje thee, daar moet je toch niet aan denken. Het komt goed Therese!

  2. Gaat gaat je vast en zeker lukken.
    Iets heel anders: Je hebt geluk! Aan de rand van het meertje is een chaletje vrij gekomen. Je kunt het huren maar men stelt wel als eis dat de bewoner zich ook gaat bezighouden met het breien of haken van rode puntmutsjes. Volgens mij kun je dat wel.

    • O wat geweldig Tagrijn. En als ik iets goed kan, is het rode puntmutsjes breien. Zelfs kleine kaboutertruitjes ben ik ook zeer bedreven in, als het nog eens wat kouder zou worden, zelfs broekjes en sokjes. Als ik nog maar een beetje tijd over hou om te schilderen enzo. Als ze jarig zijn, zou ik trouwens ook kleine schilderijtjes van zeegezichten voor ze kunnen maken voor boven de bankstelletjes. Een bosgezicht zien ze de hele dag al. Enfin, ik verheug mij er erg op.
      P.S. Ze hebben daar toch geen fysiotherapeuten??

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s