Boos

Hebben wij eindelijk  de schilder mét hulpkrachten die de school komen opknappen, gebeurt er het volgende. Ik laat u wat foto’s zien, want ik ben te boos voor woorden.

blog 010Na mijn wandeling zag ik de ravage. De ‘verdachte’ stond hoog boven mijn hoofd gewoon te schilderen alsof hij van niks wist of dat het heel normaal was één mooi boompje  (van de twee, die bij elkaar horen) half omver te rijen met een hoogwerker, doormidden te knakken en het niet eens te komen zeggen, laat staan spijt te betuigen. Kijk nou toch hoe het eruit ziet. *snik*

Zielstevreden

blog 022Daar zit ik nu op een klein stoeltje zielstevreden alle plantjes tussen de steentjes van het terras uit te trekken. Ik doe het niet al te lang, want dat is misschien niet goed, maar ik ga gewoon iedere dag een stuk verder. Weet u wat het is, beste lezers? Ik ben gewoon blij dat ik weer dingen mag doen na al die weken van rust, nou ja, van tekenen en lezen dan. Meer mocht ik niet, geloof ik. Ons stoepje was namelijk hard bezig om helemaal onder te groeien en dat is niet de bedoeling. Als er hier en daar wat aardigs te voorschijn komt, vind ik dat wel leuk, hoor. Daarom vinden sommige mensen mij ook een tuinier van niks, maar ja, ieder doet het op zijn eigen manier, vind ik dan. En laatst nog, ik kan het zelf bijna niet geloven, heb ik met veel plezier de brede schoolgang boven gemopt en gesopt . Het gaf mij ook veel voldoening moet ik zeggen. Mooi is dat, hè? Ik ken mijzelf bijna niet terug want ik ben zo helemaal niet. Dus ja, ieder nadeel heb z’n voordeel, je hebt weer eens gelijk, Cruyffie. Nou ja, niet helemaal, denk ik. Want lang voordat mijn arm weer min of meer gewoon zal doen, zal mijn poets- en onkruidwoede al danig geslonken wezen. Dat weet ik wel zeker. Maar goed, laat ik maar zo lang het duurt, genieten van mijn onverwachte werklust.

blog 024Deze lieverdjes laat ik lekker staan, hoor. Of het moeten er te veel worden.

Eerst wat bungelen

blog 010 Zo, nu weten jullie alles wat er te weten valt. Ik vond het nogal lastig uitleggen namelijk. Nu mag ik gewoon weer onbenulligeheden schrijven als ik daar zin in mocht hebben of juist iets heel zwaars, iets ernstigs, bedoel ik. Ik hoef pas donderdag 9 juni naar dokter de Haan en ik doe reuze mijn best met lichte oefeningen, rekken en strekken, de arm af en toe een beetje laten bungelen, niets forceren alles kalmpies an, dat was het advies.

Woensdag komt mijn zusje helemaal uit Drimmelen (Brabant) mij opzoeken om eens lekker bij te kunnen kletsen. Lief hè? Daar verheug ik mij op. Zoon Martijn heeft dit weekend veel in de tuin gedaan, ook al lief!  En wie hebben het allereerst aangeboden voor mij in te vallen met bezem en stofzuiger hanteren?

De mannen! Ja echt waar! Tino en Guus zeiden dat ik maar hoefde te kikken en zij stonden klaar. Vanmiddag voegde pietsjanke (fokkema) zich bij de hulptroepen en beroemd of niet, ook zij wilde en kon met de dweil of de mop overweg, zei ze. Nou, dat doet mij heel erg goed, beste lezers, dat begrijpt u wel zeker? Nou ja, dit was het weer. Misschien gaat u zelf wat bungelen? Daar is een mens nooit te oud of te jong voor. Ja, dat zegt dokter de Haan (uit Koog aan de Zaan, heeft de kraan open lat’n staen…) uit Ja zuster nee zuster.

Een stekeltjeskop

blog 003Een vriend van ons –ik zal geen naam noemen- laat één keer per jaar zijn hoofd volkomen kaal scheren, in de lente.  Dan kan hij het rustig laten groeien tot het volgend jaar. Oké, het is dan wel een lang kapsel geworden, maar het is nog altijd een volle mooie zilverwitte haardos, na een tijd dan, hè?

blog 002Nu was ik vanmiddag begonnen met één boompje te snoeien, want dat moet ook ieder jaar en plots toen het af was, moest ik aan G. denken. (Jawel, één letter mag wel.) Het boompje, een Catalpa op stam- had weliswaar geen gladgeschoren kop maar toch een geinige ‘bebop’, een grappig stekelkoppie, zeg maar. In mijn gedachten zag ik er twee ondeugende ogen in en een brede grijns. “Was het weer nodig, dame?” vroeg hij mij. “En u doet het nog wel zelf. Laten de mannen verstek gaan? Hebben zeker een goeie smoes verzonnen, niewaar?”  Ik knikte maar eens, want ja, men had het druk en de baas zelf was gewond geraakt aan zijn hand (met verstoppertje spelen! )  en wat doe je dan als pronte vrouw? Knippen, zo kaal mogelijk. Dan kan hij er weer een jaartje tegen. Het deed hem plezier. Hij stond te glommen van trots en ik eigenlijk ook wel.

Het 5e seizoen ofwel…

…nazomer, nog meer gespecificeerd van die mooie dagen eind september met een knalblauwe lucht, windstil en een heerlijk temperatuurtje.  Dat hadden we de afgelopen dagen en misschien, hoop ik van harte, houden we dat nog een tijd. Wat deed ik dit weekend? Eigenlijk bijna niks, gewoon een beetje genieten en rustig aan doen.

blog 009Vandaag kwam ik wel in de benen, maakte een wandeling dus en snoeide weer een stuk van wat struiken die te groot zijn geworden. Ik kwam laatst op een lumineus idee. Als ik nu iedere 14 dagen wat zou knippen in de tuin en dat meteen in de groene emmer zou doen,kan de boel meteen afgevoerd worden, want dat is vaak zo lastig om het ook weer kwijt te raken. Dit doe ik nu al een paar weken en het begint zichtbaar te worden. Mooi zo!

blog 006Kwaster heeft vannacht naar de maan gekeken. Hij zou mij wakker maken als het de moeite was, maar het viel hem tegen, vertelde hij. “Een supermaan” heet die. Wat dat precies is? Ik heb er geen flauw idee van. U?

Over de tuin

weblogfoto 1Ik heb vanmiddag weer eens flink in de tuin gewerkt. Het was er precies het goede weer voor, zonnig en niet te warm. Maar als ik de boel zo eens overzie, verbaast het mij hoe slordig de munt bijvoorbeeld groeit. Wij hadden eens één plantje gekocht en nu staat er genoeg voor het hele dorp. En niet keurig in een bos(je), maar her en der groeien die planten door die andere (door mij gehate) bodembedekking heen en steken er nog bovenuit ook. Ze wedijveren eigenlijk wie het best kan bedekken. Waarom doen die planten nooit wat ik wil?? Dat is de vraag. Er is tot mijn grote vreugde uit zichzelf een papaver komen groeien, mooi heel donkerrood ,maar in plaats dat hij volgend jaar keurig in de border staat, zal hij wel midden op het terras staan. Dát heb ik weer, beste lezers. Tenminste dat vermoed ik nu al. Ik moet strenger zijn, denk ik. Morgen als ik verder ga in de tuin, zal ik alle planten heel bars toespreken. Wat denken ze wel? Ik wil ook wel eens zo’n nette en verzorgde border… *pruttel pruttel*

Zij wél

augustus 2013 356Gisteren zat ik even de streekkrant van de buurtjes door te nemen en wat zie ik? Deze mevrouw met een heel hoge zonnebloem. En ik? Zie hier de foto’s  die Hans Kwaster net van mij met minibloem gemaakt heeft. Ik wist wel dat het geen groot succes was, dat zaaisel van mij. Maar om nu zó met je neus op de harde feiten gedrukt te worden, is hard, hoor! Ik heb ook mijn best gedaan. Zou de krant geen poedelprijsje in kunnen stellen voor wie hem het kleinste kan laten groeien? Altijd moet alles maar zo groot mogelijk … mopper mopper

augustus 2013 357augustus 2013 358