Waar blijft de tijd?

Er is een klimaatverandering op komst –dat weet iedereen- maar de laatste tijd vraag ik mij af of het mogelijk is dat er ook een tijdverandering  bezig is. Zo heb ik een logje geschreven over een fijn weekend, zo is het al bijna een week verder en nú, donderdag, is het al weer bijna zo ver. En in die tussentijd heb ik niks geschreven. Wát heb ik eigenlijk wél gedaan? Wat huishoudelijke dingessen, maar dat mag geen naam hebben. Gelezen, het boek Job van Josef Roth, heel mooi, een aanrader. Ik was met KwasterHans in Amsterdam om wat verfbenodigdheden te kopen. Ik heb wat getekend, maar ook al niet veel. Ik heb vaak gewandeld en foto’s gemaakt, dat neemt tijd,  bij mij dan.En verder? Ik zou het niet meer weten. Het komt erop neer, dat ik steeds minder doe op een dag en daarom denk ik zo maar dat de tijd harder gaat. O ja, een collega/vriendin Floor M. kwam een ets bij mij kopen voor haar zoon en natuurlijk hebben we meer etsen bekeken en nog gezellig gekletst. Maar…die middag was ook al zo voorbij. Zie je nu wel dat de tijd sneller gaat dan vroeger? Neem nu onze schilder die ons beloofd had de buitenboel af te komen schilderen in maart en volgens mij is het nu mei en nog steeds geen schilder.  Daarom belde ik hem maar eens. “Ja, er kwam wat tussen, weet u wat, even kijken m… mmm…, ja, ik kom de eerste of tweede week van juni”. “Echt waar?” vroeg ik ongelovig. “Dan ziet u mij verschijnen, mevrouw” beloofde hij. Dat kan dan wel wezen en ik moet hem wel geloven, hoewel… maar toen ik het gesprek beëindigd had, dacht ik: waar zijn dan die maanden gebleven???  Te weten maart, april én mei, die al bijna om is. Zien jullie nu dat de tijd vliegt? Die schilder weet ook vast niet meer wat hij allemaal uitgespookt heeft en zo zal het met de timmerman ook gegaan zijn, vermoed ik. Dat jullie nog aan bloggen toekomen en sommigen nog wel iedere dag, dat mag wel een wonder heten… Maar misschien gaat de tijd in Zeeland (Ria), Friesland (Wieneke) en Groningen (ReneSmurf) wel langzamer. Het is daar tenslotte ook rustiger en kalmer en minder stress enzo. Maar ja, ik blijf toch lekker in Noord Holland wonen, hoor. Tenslotte is het overal wát, nietwaar?

Advertenties

Jaarplan 3

Het werkt fantastisch zo’n jaarplan, voor mij dan. Het afgelopen jaar –want ik was in half oktober begonnen – zou ik minstens 2 etsen per week maken en ook dat is weer gelukt. De meeste mensen hier vinden ze nog mooi ook, want ik heb er toch al aardig wat verkocht. Dus nu ga ik aan jaarplan drie beginnen. Dat wordt voornamelijk schilderen, met acryl en met olieverf op doek. Wat groot en wat klein, we zullen zien hoe het bevalt. Ik dacht dan één schildering per week te maken. Verder ga ik ook door met etsen, want dat is toch een techniek die mij erg bevalt. Misschien breid  ik het wat uit, met zuurbijten en aquatint; ik leg u dat t.z.t. wel uit, hoe dat gaat.  Eén ets per week moet ook lukken. Dat zijn zo ongeveer de plannen. Als het net zo goed gaat als de vorige twee, ben ik dik tevreden. Het geeft veel voldoening als je tot de conclusie kan komen dat je hard aan het werk bent.  Misschien ook wat grotere tekeningen… ho ho Thé, niet té veel, hè!

een wat ouder schilderij.

Een plaatje

Een  kort logje. Ik wil namelijk hier ook wat van mijn etsen laten zien. het geheel staat in een album op Facebook,  Ik ben voornamelijk bezig met het thema Artis en niet alleen de dieren worden afgebeeld maar ook de bezoekers, kinderen, bloemen,bomen, de eetbare tuin, oppassers en zo alles wat erbij komt kijken.

Hier een meisje met een hoed, bij de pelikanenvijver, dat is mijn meest recente ets. Binnenkort zal ik hier nog wat meer plaatsen. U kunt natuurlijk ook kijken in het album op Facebook: ‘droge naald etsen’. Ik heb er al honderd- één gemaakt, leuk hè? Ze zijn allemaal te koop, maar dat tussen haakjes.

 Een lichte en een donkerder druk.

Hoera…honderd !

Het is toch niet te geloven, mensen, maar het is mij gelukt en nog wel binnen de plande tijdspanne. Honderd etsen heb ik dit jaar gemaakt, winkelende mensen, spelende kinderen, honden en poezen en heel veel van wat ik allemaal in Artis zag. Niet alleen de dieren, maar ook allerlei toeschouwers, leuke kinderen, opa’s en oma’s  met kleinkinderen, heel oude mensen, tieners, Artis medewerkers al of niet in een soort van treintje, nou ja, dat soort dingen ook. Zelfs de dieren die er eigenlijk niet horen, heb ik geëtst zoals daar zijn de reigers en de aalscholvers, duiven en musjes.

Ik heb nog lang niet alles vastgelegd, de bloemen in het voorjaar bijvoorbeeld, maar die moeten in kleur. Die ga ik misschien schilderen; ik heb met dat doel veel foto’s gemaakt. En ‘de eetbare tuin’, groenten en eetbare bloemen door elkaar heen voor de dieren, daar moet ik ook nog veel aan doen.

Maar goed, een mens kan beter te veel dan te weinig plannen hebben. Mijn laatste etsen zet ik vooraan: het Kerbert terras met drie leeuwen en de bulldog Kay (een lieverd) van de buren aan de overkant.