Kunstideeën

Ik heb even niks te schrijven. Ik ben druk bezig met tekenen en etsen en er begint een ideeënstroom op gang te komen. Voordat ik nu alles vergeet, want ja, ik begin een dagje ouder te worden of ik had dat altijd al, dacht ik het hier maar te noteren. Kan ik altijd nog eens terugkijken. Slim hè? Dit wordt idee numero één. U zult er misschien niks in zien, maar ik stel mij daar een heleboel bij voor. Ik noem het ‘waterkunst’. Ik heb al eens een expositie over water gehad, dus het past in mijn ‘oeuvre’ zoals dat zo deftig heet. Het is nu nog maar een simpel rijtje foto’s, maar wie weet wat het zal worden!

 

 

 

Een mooie vondst

blog 027Ik maakte onlangs een wandeling langs een brede sloot en wat zag ik daar? Een heel veld waterlelies en hun grote bladeren waren “rúcksichtloos” uit het water geschept en wreed op de oever gegooid.   “O wat vreselijk zonde” dacht ik, “wie doet dat nu met zoiets prachtigs?” Maar toen herinnerde ik mij dat de sloten regelmatig uitgediept moeten worden en de wallenkanten schoongemaakt. Anders zouden de sloten zomaar dichtgroeien. Ja, je woont op het platteland en dan weet je dat.

blog 031blog 034Evengoed stond ik met droeve ogen naar de ravage te kijken. Ik zag een paar bloemen liggen die er nog fris uitzagen. Weet je wat, dacht ik, ik probeer hier een nieuwe profielfoto te maken. En ja, gelukt, leuk, vind ik zelf dan.

blog 013blog 002Vervolgens nam ik wat mee naar huis om het in een schaal te leggen. En ja, één bloem deed het. Hij fleurde op en ging helemaal open. Voor wie een vijver heeft, zal dit bekend zijn, maar voor mij was dit heel bijzonder.  ’s Avonds ging hij weer dicht, tot mijn verbazing. “Wow Hans, zou hij morgen weer opengaan?” vroeg ik. Nee, dat dacht hij niet, “Ze bloeien misschien maar één dag”, veronderstelde hij, want ja, voor hem was dit ook nieuw. De volgende ochtend, JAWEL, hij ging weer open. Wat mooi, het leek wel de Efteling bij mij thuis, nee nog mooier, want deze was echt. Hij is nu al drie of vier keer open en dichtgegaan. Vanochtend had ik haast, vergat te kijken –ook schoonheid went kennelijk- en zag hem dicht daarstraks. Misschien gaat hij morgen nog een keertje open of zou hij ons ondankbaar vinden? Het lijkt mij wel een bloem met een zeer gevoelige ziel.. Ik heb hem al mijn spijt betuigd en morgen zal ik meteen kijken.

Koningsdag 2016

blog 011blog 025Het is nog wennen voor mij, want vaak zeg ik nog steeds Koninginnedag, maar goed. Daar zal ik niet de enige in zijn. Ik ben daarnet naar de Vrijmarkt geweest, in ons eigen dorp. Was het wat? Tja, het was droog, een beetje scheen zelfs de zon af en toe, maar men hád er helemaal niet op gerekend, zag ik. Normaal is het afgeladen vol en kan je echt geen plaatsje meer vinden, als je dat zou willen. Bovendien moest ik zoeken naar mensen met oranje versierselen. Wél hadden enige doordouwers met het te verwachten weer rekening gehouden en een partytent opgezet of een klein half tentje: hun spullen mochten natregenen, maar zij zaten droog. Nu kon ik twee dingen doen, alsnog de trein naar Mokum pakken bij wijze van spreken dan of gewoon maar wat selectief fotograferen. Dat laatste werd het dus.

blog 014blog 017blog 022blog 028blog 033blog 041blog 042blog 037Het lijkt door mijn manier nog heel wat, zag ik thuis. Maar u moet er de lege plekken wel bijdenken, hè?

O bijna vergeten te melden: de eigenlijke jarige is onze zoon Aron, die op 27 april geboren is. Toen er namelijk op die dag in 1971 in A’dam druk gevlagd werd, besloot hij dan eindelijk maar eens geboren te gaan worden. En mijn lieve moeder, die mij kwam bijstaan, zei het meteen: “Dan zal hij later op Koningsdag jarig zijn” en zoals meestal had zij gelijk.

blog 035blog 044Wij feesten dus eigenlijk dubbel. Kleindochter Mare staat fluit te spelen voor haar jarige vader en misschien speelt Rein daar ook gitaar, als hij denkt dat hij al zo ver is. Maar dat is in Gorinchem en dat feest halen wij nog wel in, o zo. O ja, één puntje van kritiek op ons dorp: vrijmarkt mág, maar binnen de hekken én slechts tot 12 uur.  Tikje bekrompen, vind ik, is het hier niet een échte vrijmarkt of WAT?

blog 010

 

Naar ‘De Woid’

blog 003   Omdat ik toch een beetje veel bang geworden was door al die akelige aanslagen, kreeg ik gewoon schrik om naar A’dam te gaan. Tenminste, ik denk dat het meespeelde. En ik wilde eigenlijk zo graag weer naar Artis om de jonge miereneter te zien en de tulpen zien bloeien. Dat was vorig jaar zo’n prachtig gezicht. Ze waren zo uitgekiend qua kleur door de tuin geplant. Zo iets kan je wel aan de mensen van Artis overlaten. Het is een pracht van een tuin, in ieder jaargetijde en er staan ook heel oude bomen. Het is echt een tuin met een geschiedenis. Maar enfin, het werd geen Amsterdam.

blog 020blog 022blog 056Maar vlakbij is een kinderboerderij en een volière in een tamelijk mooi park en wel in Lutjebroek. Ik was daar al heel lang niet meer geweest en ging daarom daar maar eens naar toe. In Lutjebroek zal toch nooit iets gebeuren, was mijn heimelijke gedachte. Sommige mensen denken zelfs dat het niet eens bestaat… En het was een goede keuze. Met het oog op mijn ‘tekendrift’ zoals iemand het zo mooi noemde, fotografeerde ik daar heel wat dieren: allerlei geiten, kippen en hanen, kalkoenen, vrouwtjes en pronkende mannetjes, zwarte zwanen op een nest, parelhoenders en pronkende pauwen –ja, het is lente- schapen, eenden, duiven en een volière vol met allerlei. Alles is daar puur op z’n west-fries, dus de vogelkooi heet ‘Het Vleugelpelois’ (paleis) en het park ‘De Woid’ wat de weide betekent. Dus eigenlijk ben ik naar een mini-dierentuin geweest als je het zo wilt ‘bekoiken’ zal ik maar zeggen. Ik heb voorlopig weer genoeg te tekenen en binnenkort ga ik echt naar Artis, hoor! Hier alvast wat foto’s van ‘De Woid’.

blog 070

Weer zo’n dag (2)

blog 020blog 021En tot slot een broedende meerkoet die mij even haar eitje(s) liet zien, een bootje met een meneer, een eendenpaartje, een broedende fuut, die gelukkig gewoon bleef zitten op haar eieren, een sloot met molen, spoorwegdingen en als allerlaatste een ouderwets dorpsgezicht, waarop alleen de rollator iets ‘nieuwerwets’ is.

blog 022 blog 025blog 026blog 024blog 028blog 029blog 031blog 032blog 034blog 035blog 036

Weer zo’n dag

Wat een droevige dag was het gisteren. Ik wilde net een blij en opgewekt stukje gaan schrijven toen ik van de aanslagen hoorde. En een vriend plaatste een foto van een televisiebeeld op internet en hij schreef erbij: “Weer zo’n dag”. Ja Sjoerd, om moedeloos van te worden.

blog 003Net maakte ik een wandeling. De zon scheen en er was zo veel moois te zien. “Waarom dan zó de wereld verzieken? Mensen doden, die jou niets gedaan hebben? Wanneer is dat begonnen? En vooral wanneer houdt dit op?” Vragen, gedachtes en angst. En terwijl ik wandelde, maakte ik de ene foto na de andere. Wat is er toch veel moois, dacht ik. Daarom plaats ik maar een aantal foto’s, lieve lezers. Om de zinnen te verzetten. Dat is dan mijn manier van positief denken, want eerlijk gezegd, het maakt mij behoorlijk angstig.

Hier serie 1 van ons dorpje. (Morgen het tweede deel)

blog 001blog 002blog 004blog 005blog 006blog 007blog 009blog 011010blog 012blog 013blog 014blog 015blog 016blog 017blog 018blog 019

klik op foto’s

Dramatiek

Tussen twee stormen door maakte ik vandaag een wandeling. Ik had mijn camera meegenomen omdat ik al lang geen buitenfoto’s meer gemaakt had.

blog 008blog 009

En toen ik thuiskwam, zag ik twee soorten foto’s: mooie en vrolijke, toen de zon scheen kennelijk én dramatische, met dreigende luchten en beschadigde bomen.

blog 019Ik ga u nu een aantal laten zien, niet de mooie vrolijke maar juist die met volop dramatiek, de een nog meer dan de ander.

blog 026blog 025

Dat past goed bij deze akelige dagen, lijkt mij.

blog 037blog 038

p.s. een poes die niet naar binnen mag, noem ik ook dramatiek.