Een vroeg vollemaansfeest

Ik bedoel maar dat het water van het IJsselmeer nog te koud is om te zwemmen. Wij zijn tenslotte niet zo dapper/gek (vult u maar in) als veel Russen.

Maar wij hebben wél een groot gedeelte van de avond lekker buiten gezeten. Alleen al dat kijken over het water is zo heerlijk en rustgevend.

Daarbij schenkt onze vriend Gerrit een goede wijn en … wordt er gemusiceerd. Wat later op de avond werd er een heerlijke maaltijd verzorgd en nog steeds konden wij buiten zitten. Wij zagen oude bekenden terug en maakten kennis met nieuwe. Kortom een heel bijzondere avond. Gerrit maar ook Maartje, onze hartelijke dank.

PS klik op deze foto voor een filmpje de bas

Mare 9 jaar

blog 001Gisteren reisden wij opgewekt richting Gorinchem (Gorcum), want onze kleindochter Mare werd 9 jaar. Wij hadden ons voorzien van een mooie doos Lego met elfjes én extra oorbelletjes, want zij heeft sinds een tijdje gaatjes. Ik vond bij de juwelier heel passende: muzieksleuteltjes. U weet nog dat zij dwarsfluit speelt? Toepasselijk dan, hè? Zij mocht ze ruilen maar dat hoefde niet. Als u ooit in een klein orkest een blond meisje dwarsfluit ziet spelen en zij heeft toevallig in ieder oor de welbekende g-sleutel, dat is dat vast onze Mare.

In de tuin van Ankie

blog 010Gisteren kwam ik op mijn wandeling langs het huis van een kunstcollega en vriendin Ankie P. Nu kom ik daar wel vaker langs, maar opeens dacht ik: kom, laat ik eens gaan kijken of ze thuis is. En ja, ze was thuis, maar nog maar net. Zij en haar man waren namelijk naar Egmond geweest, naar het strand en het bos. Verstandige mensen, nietwaar? Maar ze vond het gezellig en ging meteen een kopje thee zetten. Ze maakte plaats op haar terrasje aan het water. Ik bewonderde haar tuin en ging zitten.

blog 011En toen gebeurde er iets wonderlijks. Opeens voelde ik mij in een andere wereld, vanwege het geboomte dat weerspiegelde in de sloot. Nou ja, de sloot, het leek wel een soort Amazone, maar dan smal. Toch was ik nog gewoon in Bovenkarspel, mensen. Oké oké, ik overdrijf een tikje misschien, maar zo voelde het. En Ankie voelde het zelf ook zo. “Eigenlijk werd ik daarom verliefd op dit huis” zei ze en ik vond dat helemaal niet gek. Een praktisch huis met erachter een klein wondertje. Mooi toch?

blog 012

Al vast wat foto’s

Ik had een heel gezellig Pinksterweekend, u ook, hoop ik. Maar wat wil nu het geval? Ik ben te lui om een logje te schrijven. “Nou moe” zult u misschien zeggen. Ja, het is echt zo. Maar weet u wat, ik plaats al vast wat foto’s en het verhaal erbij komt dan nog wel een keertje.

weblog 012weblog 023weblog 079

 

 

Een rustig weekend

weblog 033Ja, ben ik zomaar al weer een week verder, zonder hier ook maar één letter op papier gezet te hebben.. Och hemel, wat een ouderwetse uitdrukking, want er komt geen papier meer aan te pas. Waar is de tijd gebleven dat je zo gezellig een velletje in het masjien draaide met zo’n grote knop rechts, vervolgens lekker hard op de toetsen ramde en er steeds aan het eind van de regel … een tringeltje ging. Je gaf eenslinger aan zo’n hendel, die onder die knop zat en je kwam weer bij het begin én op de volgende regel? Nou ja, u merkt nu wel hoe stokoud ik ben en een beetje nostalgeren mag dan ook best. Maar zo’n computer is veel handiger, hoor. Laat dat gezegd wezen.

weblog 032 Maar goed, wat heb ik deze week gedaan, na dat drukke weekend? Ik heb wat getekend en geschilderd, wat geruimd, ‘k was bij de pedicure, ik heb gewandeld, ik was in Drimmelen om mijn zusje en zwager op te zoeken, ik beleefde een gigantische stroomstoring –heel N.Holland lag plat – , ik schrok vreselijk van een akelige vliegtuigramp en vanmorgen werd ik te laat wakker vanwege het ingaan van de zomertijd. De rest ben ik vergeten, geloof ik. U ziet wel, dat ik mijn tijd wél besteed heb.

Intussen in 2015 …

… heb ik al een heleboel meegemaakt.

weblog 034Op 1 januari vierden wij hier bij ons niet alleen het nieuwe jaar maar ook de verjaardag van kleinzoon Rein. Zijn andere opa en oma kwamen ook om het feest mee te vieren. Zes jaar is hij al geworden. Het is een beetje vreemd jarig zijn, hoor. Eerst word je wakker gemaakt om het vuurwerk te zien, dan ben je wel jarig maar je wordt nog niet echt gefeliciteerd  en moet je klaarwakker weer naar bed. De volgende dag ben je al weer jarig, maar nu gaat iedereen je wel kussen en feliciteren en vooral … cadeautjes geven. (o.a.deze mooie pyjama).  Maar goed, het is nu eenmaal zo en er valt niks meer aan te veranderen. Het was even goed een leuke verjaardag en dat is het belangrijkste, nietwaar?

weblog 031weblog 029

Daarop volgde mijn verjaardag. Maar wij piepten er even tussen uit en reden opgewekt naar Zuidlaren. Wat Berendbotje met zijn scheepje deed, deden wij met de auto. Hans had daar een hotelletje besproken, waar wij konden slapen, ontbijten, lunchen en dineren. Wat hebben wij genoten. Heerlijk, geen boodschappen doen, niet hoeven koken en wat wij opgediend kregen, was een verrassing. Ik moet u eerlijk zeggen, dat het een heerlijke manier van verjaren is. Ik denk er hard over om de volgende keer … nou ja, dat is nog ver weg. Volgende keer zal ik vertellen wat we daar zo al gedaan hebben.

Een slimme combinatie

weblog 024

weblog 039weblog 027weblog 033weblog 024Daar er veel drukte heerste gisteren  zowel bij Sinterklaas als bij het gezinnetje in Gorkum (Gorinchem) , is er een combinatie gemaakt. Mare (kleindochter) ging eerst haar wedstrijd turnen doen en haalde een tweede plaats en een medaille voor het Sinterklaastoernooi. Rein (kleinzoon) die sinds kort op voetbal is, zat heel toevallig in de winterstop (echt hè?)  Hans mocht een schilderij aanleveren voor een stoelententoonstelling in het Gorcums Museum ‘Van stoelen bezeten’. Staat altijd goed op je CV en is een eer natuurlijk. Maar wij moesten het zelf brengen. “Mooi” zei Hans, ‘dan kunnen wij namens de Sint zijn cadeautjes meenemen, dat scheelt alweer voor die arme man”. “En dan kunnen jullie ook meteen de tentoonstelling zien en hier gezellig blijven eten”, zeiden Aron (zoon) en Linda (schoondochter).  “Dan kunnen jullie ook mij  horen fluiten” zei Mare. “Dan doe ik ook even mee”, zei Linda. Al met al werd het dus een leuk en mooi privéconcert. Nu moet u weten dat Mare nog geen jaar les heeft, nou nou?  Wij zijn dus apetrots!!  Rein wilde ons ook nog zijn voetbalkunsten tonen maar dat werd toch een beetje te gevaarlijk in een huiskamer. Hij heeft trouwens al één doelpunt gescoord. Nou nou? Beretrots zijn wij!!

weblog 097Daarna gingen wij even naar het museum. Ik zat met het schilderij op mijn hoofd, daar wij anders niet met z’n vieren in de auto pasten, Hans, Aron, het schilderij en ik. Ik zal u ook een indrukje van de tentoonstelling geven door de foto’s. Verder moet u daar zelf maar gaan kijken als u er niet te ver vandaan woont en er belangstelling voor heeft. U kunt dan ook meteen de martelaren van G. zien –ook een mooie combinatie en … Napoleon en andere curiosa. Daarna aten wij nog lekker en gezond, met een puddinkje toe en nog een kop koffie en zo reden wij tevreden en voldaan weer huiswaarts. Een leuke en welbestede dag. Ik moet hiermee opschieten, want dadelijk gaan we weer iets anders doen. Ook Opa’s en Oma’s hebben het soms druk. U hoort nog van mij.

weblog 063foto gemaakt door Aron.weblog 042weblog 074

klikken op foto’s voor groter