Een doorloopverhaal

Is weer eens wat anders, maar of het lukt? We zullen zien. Een paar uurtjes geleden zijn de kleinkinders gearriveerd, Mare en Rein, samen met hun vader Aron en hun moeder Linda. Ze hebben met de nieuwe viltstiften de ramen versierd, in kerstsfeer gebracht dus. Straks zullen ze er wel mee doorgaan,. Ze hebben wat gedronken en een broodje gegeten en daarna gingen we meteen aan de appeltaart. Intussen zocht ik voor iemand, die dat nodig had ijzerdraad. Daarna werd mij gevraagd of ik blauw garen had. Gelukkig wist Mare het zelf te vinden, dat scheelt weer. Daarna ‘deden we een spelletje waarbij je gewoon kon blijven zitten op je stoel’. Het spelletje heet: ‘Neem een persoon in je gedachten”. Kent u het? Het was de Kerstman en toen prinses A a A… hoe heet ze nou? De oudste, die!’ Ah, prinses Amalia! Ja,ja, moeilijk hoor. Ze zijn nu even naar de Kringloop en ik kan jullie berichten van de stand van zaken hier. Tot later. O ja, ik heb in de sneeuw een foto gemaakt van Mare.

Advertenties

Steeds maar de deur uit

weblog 009

Net had ik nog geschreven, dat ik in zo’n prettige saaie tijd zat, waarin je veel voor jezelf kunt doen of de uitnodigingen en afspraken stroomden binnen. Een tweede vollemaansfeest bij Gerrit aan het IJsselmeer, met een ander gezelschap want het werden er te veel, geloof ik. Wij horen kennelijk bij beide categororieën en natuurlijk voelen wij ons gevleid. Hans gaat zijn visschotel maken waar iedereen zo dol op is. Ik hoop nu maar dat het mooi weer is, want dan ga ik misschien wel zwemmen. Dat heb ik nog niet gedaan sinds die kwestie met de gebroken arm.

Ik kreeg een uitnodiging van iemand die gaat promoveren in de filosofie. Zij heeft vele talenten, zij heeft al wat boeken geschreven, zij is kunstenaar en illustreert, zij maakt performances en theater  én zij studeerde ook nog en nu gaat zij promoveren zelfs. Knap hoor.

Verder heb en had ik afspraken voor de diabetescontrole. Binnenkort ontmoeten mijn jeugdvriendin en ik elkaar in Amsterdam; dat was al weer een tijd geleden. Afgelopen dinsdag was ik trouwens ook al in Amsterdam, in Artis. Het was er druk, heel veel toeristen en scholieren vanwege de vakantie.  Ik trek mij daar weinig van aan; ten slotte kom ik voor de dieren.

Nou ja, zo heb ik nog ’t een en ander, maar we zullen wel zien. Ik plaats hier gezellig een tekening bij en dat is dat.

Een vroeg vollemaansfeest

Ik bedoel maar dat het water van het IJsselmeer nog te koud is om te zwemmen. Wij zijn tenslotte niet zo dapper/gek (vult u maar in) als veel Russen.

Maar wij hebben wél een groot gedeelte van de avond lekker buiten gezeten. Alleen al dat kijken over het water is zo heerlijk en rustgevend.

Daarbij schenkt onze vriend Gerrit een goede wijn en … wordt er gemusiceerd. Wat later op de avond werd er een heerlijke maaltijd verzorgd en nog steeds konden wij buiten zitten. Wij zagen oude bekenden terug en maakten kennis met nieuwe. Kortom een heel bijzondere avond. Gerrit maar ook Maartje, onze hartelijke dank.

PS klik op deze foto voor een filmpje de bas

Mare 9 jaar

blog 001Gisteren reisden wij opgewekt richting Gorinchem (Gorcum), want onze kleindochter Mare werd 9 jaar. Wij hadden ons voorzien van een mooie doos Lego met elfjes én extra oorbelletjes, want zij heeft sinds een tijdje gaatjes. Ik vond bij de juwelier heel passende: muzieksleuteltjes. U weet nog dat zij dwarsfluit speelt? Toepasselijk dan, hè? Zij mocht ze ruilen maar dat hoefde niet. Als u ooit in een klein orkest een blond meisje dwarsfluit ziet spelen en zij heeft toevallig in ieder oor de welbekende g-sleutel, dat is dat vast onze Mare.

In de tuin van Ankie

blog 010Gisteren kwam ik op mijn wandeling langs het huis van een kunstcollega en vriendin Ankie P. Nu kom ik daar wel vaker langs, maar opeens dacht ik: kom, laat ik eens gaan kijken of ze thuis is. En ja, ze was thuis, maar nog maar net. Zij en haar man waren namelijk naar Egmond geweest, naar het strand en het bos. Verstandige mensen, nietwaar? Maar ze vond het gezellig en ging meteen een kopje thee zetten. Ze maakte plaats op haar terrasje aan het water. Ik bewonderde haar tuin en ging zitten.

blog 011En toen gebeurde er iets wonderlijks. Opeens voelde ik mij in een andere wereld, vanwege het geboomte dat weerspiegelde in de sloot. Nou ja, de sloot, het leek wel een soort Amazone, maar dan smal. Toch was ik nog gewoon in Bovenkarspel, mensen. Oké oké, ik overdrijf een tikje misschien, maar zo voelde het. En Ankie voelde het zelf ook zo. “Eigenlijk werd ik daarom verliefd op dit huis” zei ze en ik vond dat helemaal niet gek. Een praktisch huis met erachter een klein wondertje. Mooi toch?

blog 012

Al vast wat foto’s

Ik had een heel gezellig Pinksterweekend, u ook, hoop ik. Maar wat wil nu het geval? Ik ben te lui om een logje te schrijven. “Nou moe” zult u misschien zeggen. Ja, het is echt zo. Maar weet u wat, ik plaats al vast wat foto’s en het verhaal erbij komt dan nog wel een keertje.

weblog 012weblog 023weblog 079

 

 

Een rustig weekend

weblog 033Ja, ben ik zomaar al weer een week verder, zonder hier ook maar één letter op papier gezet te hebben.. Och hemel, wat een ouderwetse uitdrukking, want er komt geen papier meer aan te pas. Waar is de tijd gebleven dat je zo gezellig een velletje in het masjien draaide met zo’n grote knop rechts, vervolgens lekker hard op de toetsen ramde en er steeds aan het eind van de regel … een tringeltje ging. Je gaf eenslinger aan zo’n hendel, die onder die knop zat en je kwam weer bij het begin én op de volgende regel? Nou ja, u merkt nu wel hoe stokoud ik ben en een beetje nostalgeren mag dan ook best. Maar zo’n computer is veel handiger, hoor. Laat dat gezegd wezen.

weblog 032 Maar goed, wat heb ik deze week gedaan, na dat drukke weekend? Ik heb wat getekend en geschilderd, wat geruimd, ‘k was bij de pedicure, ik heb gewandeld, ik was in Drimmelen om mijn zusje en zwager op te zoeken, ik beleefde een gigantische stroomstoring –heel N.Holland lag plat – , ik schrok vreselijk van een akelige vliegtuigramp en vanmorgen werd ik te laat wakker vanwege het ingaan van de zomertijd. De rest ben ik vergeten, geloof ik. U ziet wel, dat ik mijn tijd wél besteed heb.